Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu M. M. i M. M. zawarli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 5 lipca 2019 roku skarżący zostali wezwani do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma.
Pismem z dnia 10 lipca 2019 roku w odpowiedzi na powyższe wezwanie M. M. wyjaśniła, że rezygnują z prawa pomocy i dokonują wpłaty wpisu sądowego od skargi w kasie sądu.
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2018 roku, poz. 1302), dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W rozpoznawanej sprawie pismem z dnia 10 lipca 2019 roku M. M. oświadczyła, że rezygnuje z pomocy. W istocie jej pismo należało uznać za żądanie odpowiadające cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji niecelowe stało się merytoryczne rozpoznanie złożonego wcześniej żądania, a zatem postępowanie w przedmiocie prawa pomocy podlega umorzeniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w zw. z art. 249 a P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.