Uzasadnienie
R. L. złożyła wraz ze skargą wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Z informacji zawartych we wniosku wynika, że R. L. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z synem, który jest osobą niepełnosprawną i wymaga całodobowej opieki. Ich wspólne miesięczne dochody obejmują świadczenie emerytalne wnioskodawczyni w wysokości [...] zł, rentę socjalną syna wnioskodawczyni w wysokości [...] zł oraz alimenty syna wnioskodawczyni w wysokości [...] zł. Wnioskodawczyni jest właścicielką parteru w domu jednorodzinnym o powierzchni [...] m² oraz ogrodu (wartość szacunkowa ok. [...] zł). Nie posiada natomiast żadnych nieruchomości, oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej [....] zł. W ramach stałych wydatków oraz zobowiązań wnioskodawczyni zadeklarowała: opłaty za prąd – [...] zł co dwa miesiące, opłaty za wodę – [...] zł co dwa miesiące, opłaty za gaz – [...] zł co dwa miesiące, opłaty za media – [...] zł miesięcznie, podatek na rok 2019 – [...] zł rocznie, PZU – [...] zł raz na trzy miesiące, opłaty za telefon – [...] zł miesięcznie, składka na stowarzyszenie ludzi z epilepsją – [...] zł miesięcznie, opłata za odpady komunalne – [...] zł miesięcznie.
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Takim przepisem jest art. 239 §1 pkt 1 a) P.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawie pomocy i opieki społecznej. Stąd R. L. wnosząc skargę w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w zakresie opłat sądowych i wydatków tak jak w sprawach z zakresu pomocy społecznej gdyż z mocy ustawy pozostaje z nich zwolniona. W tym stanie rzeczy rozpoznanie wniosku w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie należy umorzyć (art. 249a P.p.s.a.).
R. L. złożyła również wniosek o ustanowienie adwokata, który należało rozpoznać merytorycznie w oparciu o jej sytuację majątkową, rodzinną i finansową.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego jego utrzymania.
Z informacji zgromadzonych w sprawie, które dotyczą R. L. wynika, że jej sytuacja majątkowa pozwala aby przyznać jej prawo pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Aktualnie dwuosobowe gospodarstwo domowe, w którym pozostaje jest utrzymywane z dochodów nie przekraczających łącznie [...] zł. Jednocześnie wnioskodawca nie dysponuje żadnymi oszczędnościami, które mogły by zostać przeznaczone na poniesienie kosztów prowadzonego postępowania sądowego. Sytuacja wnioskodawczyni pozwala zatem na przyjęcie, że nie ma ona możliwości wygospodarowania środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. W konsekwencji nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania, a tym samym uzasadniony jest jej wniosek o ustanowienie adwokata.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 249 a i art. 246 §1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.