Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości [...] zł D.C. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym wyjaśnił, że nie jest zatrudniony w Zakładzie Karnym we W., nie posiada majątku ruchomego i nieruchomego, ani żadnych oszczędności i nie otrzymuje żadnych świadczeń pieniężnych w postaci renty czy emerytury. Jednocześnie skarżący przedłożył zaświadczenie Dyrektora Zakładu Karnego we W., z którego wynika, że na koncie depozytowym D.C. jest kwota [...] zł, ale do jego dyspozycji pozostaje kwota [...] zł.
Skarżący złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Z wniosku wynika, że D.C. nie ma żadnych dochodów, ani żadnego majątku ruchomego i nieruchomego. Z uwagi na niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym nie jest on w stanie podjąć pracy oferowanej w zakładzie karnym, w którym obecnie przebywa. Wnioskodawca nie posiada też żadnych oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych przedmiotów o wartościowych.
Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako "P.p.s.a.".
Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca przebywa obecnie w zakładzie karnym i nie dysponuje środkami finansowymi ani majątkiem, które mogłyby stanowić źródło pokrycia kosztów prowadzonego postępowania sądowego. W takiej sytuacji należy uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowo-administracyjnego. Tym samym uzasadniony jest jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia
/-/ R. Talaga