Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł C. B. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu, a na wezwanie sądu przesłała wypełniony na urzędowym formularzu dla osób fizycznych wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z informacji zawartych we wniosku wynika, że C. B. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem, które jest utrzymywane z emerytury wnioskodawczyni w wysokości [...] zł oraz emerytury męża wnioskodawczyni w wysokości [...] zł. Wnioskodawczyni jest właścicielem piętra domu mieszkalnego o powierzchni [...] m² (wartość szacunkowa ok. [...] zł) oraz samochodu osobowego [...] rok produkcji 2004 (wartość szacunkowa ok. [...] zł). Wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych). W ramach stałych wydatków i zobowiązań wnioskodawczyni zadeklarowała: zakup lekarstw – [...] zł, zakup paliwa – [...] zł, wyżywienie – [...] zł, zakup opału na zimę – [...] zł, opłaty za prąd – [...] zł, opłaty za telefon – [...] zł, opłaty za telewizję – [...] zł, opłaty za wodę – [...] zł, opłaty za wywóz śmieci – [...] zł, polisa za dom – [...] zł, polisa za auto – [...] zł, zakup odzieży – [...] zł, zakup obuwia – [...] zł, wizyty lekarskie – [...] zł, środki czystości – [...] zł, nieruchomości – [...] zł. Wnioskodawczyni argumentowała swój wniosek zaawansowanym wiekiem oraz problemami zdrowotnymi (opisanymi we wniosku) oraz brakiem majątku, z którego mogłaby pokryć opłaty sądowe.
Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, jeżeli nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j z 2018 roku, poz. 1302), dalej jako "P.p.s.a."
W rozpoznawanej sprawie wnioskodawczyni pozostaje w dwuosobowym gospodarstwie domowym, które jest utrzymywane z dochodów wnioskodawczyni i jej męża w łącznej wysokości [...] zł. W tym przypadku należy uznać, że zadeklarowane dochody wystarczają na pokrycie kosztów prowadzonego postepowania sądowego bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego wnioskodawczyni i jej męża. Należy też zwrócić uwagę, że cześć zadeklarowanych zobowiązań i stałych wydatków nie jest ponoszona co miesiąc (np. zakup opału na zimę – [...] zł, polisa na auto – [...] zł, czy też polisa za dom – [...] zł). W takich okolicznościach wnioskodawczyni nie powinna mieć problemów z takich rozłożeniem ciążących na niej zobowiązań, aby wygospodarować środki na opłacenie kosztów prowadzonego postępowania sądowego.
Ponadto w sprawie brakuje argumentów do przyznania pierwszeństwa wydatkom wnioskodawcy o charakterze cywilnoprawnym przed wydatkami o charakterze publicznoprawnym, do których zalicza się należności związane z udziałem w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym zakresie prawo pomocy nie może być przyznawane, gdy strona posiada stałe dochody lub majątek znacznej wartości. Posiadanie stałych dochodów oraz majątku wyklucza zatem przyznanie prawa pomocy, gdyż pomoc państwa może być przyznana jedynie ze względu na trudną sytuację osób, które nie są w stanie bez dodatkowego wsparcia poprowadzić swoich spraw przed sądem (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11, LEX nr 786724).
Reasumując należy stwierdzić, że wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego, przez co nie może być jej przyznane prawo pomocy.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.