Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 stycznia 2020 roku E. C. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych i wydatków w całości.
Zarządzeniem z dnia 21 lutego 2020 roku skarżący został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma.
Pismem z dnia 28 lutego 2020 roku E. C. oświadczył, że cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy i przesłał dowód uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 100 zł.
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2019 roku, poz. 2325), dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W rozpoznawanej sprawie pismem z dnia 28 lutego 2020 roku E. C. zrezygnował z ubiegania się o prawo pomocy oświadczając, że cofa wniosek o prawo pomocy. W konsekwencji niecelowe stało się merytoryczne rozpoznanie złożonego wcześniej wniosku o przyznanie prawa pomocy, a postępowanie w tym przedmiocie podlega umorzeniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w zw. z art. 249 a P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.