Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 września 2020 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie oddalił wniosek R. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Po rozpoznaniu sprzeciwu wnioskodawczyni, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 8 stycznia 2021 r. utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 28 września 2020 r.
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 19 stycznia 2021 r. W dniu 26 stycznia 2021 r. (data stempla pocztowego) R. K. wniosła zażalenie na ww. postanowienie Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1–10.
Stosownie do treści art. 260 p.p.s.a. sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzeń lub postanowień referendarza, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia albo utrzymuje w mocy, orzekając jako sąd drugiej instancji i stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Przepis art. 260 p.p.s.a. nie przewiduje zatem możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wydane na jego podstawie. Ustawodawca nie przewidział zatem możliwości zaskarżenia wydanego na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o zmianie lub utrzymaniu w mocy postanowienia lub zarządzenia referendarza sądowego z zakresu prawa pomocy.
W piśmie z dnia 14 stycznia 2021 r. (wraz z którym przesłano skarżącej odpis postanowienia z dnia 8 stycznia 2021 r.), skarżąca została błędnie pouczona, że na postanowienie to przysługuje zażalenie. Na podstawie błędnego pouczenia strona postępowania nie może jednak nabyć uprawnienia do wniesienia środka odwoławczego, skoro ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi takiej możliwości nie przewiduje.
Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że zażalenie wniesione na postanowienie, od którego nie przysługuje środek zaskarżenia, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne, a w związku z tym na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.