Uzasadnienie
Zarządzeniem z 21 listopada 2022 r. Starsza referendarz sądowa pozostawiła bez rozpoznania wniosek M. T. (dalej: "Skarżąca") o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołań.
Odpis przedmiotowego zarządzenia wraz z pouczeniem o terminie i trybie wniesienia sprzeciwu, został odebrany przez Skarżącą 15 grudnia 2022 r. (zgodnie z ZPO, k. 32).
Skarżąca 23 grudnia 2022 r. nadesłała na adres mailowy tut. Sądu pismo z 21 grudnia 2022 r. zatytułowane "zażalenie" (zakwalifikowano jako sprzeciw od ww. zarządzenia) oraz 28 grudnia 2022 r. w ten sam sposób pismo opatrzone datą 22 listopada 2022 r. (zakwalifikowano jako uzupełnienie ww. sprzeciwu).
Sąd pismem z 4 stycznia 2023 r. wezwał Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych ww. pism, nadesłanych za pośrednictwem poczty e-mail, poprzez podpisanie ich własnoręcznym podpisem lub złożenie odpisów tych pism zawierających własnoręczne podpisy Skarżącej albo wniesienie pism w formie dokumentów elektronicznych (przez e-PUAP) podpisanych z wykorzystaniem kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie to zostało doręczone Skarżącej 18 stycznia 2023 r. (zgodnie z ZPO, k.38).
Skarżąca ani w wyznaczonym terminie, ani dotychczas nie uzupełniła braku formalnego ww. sprzeciwu w zakreślonym przez Sąd terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje:
Zgodnie z art. 259 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, tj. ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia (§ 1 zd. 1). Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (§ 2).
Sprzeciw od orzeczenia referendarza sądowego wydanego w wyniku rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy (w tym zarządzenia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania) jest pismem procesowym, powinien zatem odpowiadać wymaganiom stawianym takim pismom.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Podpis pod pismem w postępowaniu potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby podpisującej je i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Nie budzi zatem wątpliwości, że gdy pismo sporządza osoba fizyczna we własnym imieniu, bądź działając jako pełnomocnik czy przedstawiciel ustawowy, to ona musi je podpisać. Niezbędnym elementem każdego sprzeciwu jest umieszczenie pod jego treścią podpisu osoby, która takie pismo składa do sądu.
Stosownie do treści art. 12b § 1 P.p.s.a., określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a, tj. kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Zgodnie z art. 12b § 2 P.p.s.a., w postępowaniu dokumenty elektroniczne wnosi się do sądu administracyjnego przez elektroniczną skrzynkę podawczą, a sąd doręcza takie dokumenty stronom za pomocą środków komunikacji elektronicznej na warunkach określonych w art. 74a.
Przepisy art. 12b § 1 oraz art. 54 § 1a P.p.s.a., określają jedyną dopuszczalną drogę (tj. przez elektroniczną skrzynkę podawczą) wnoszenia do sądu administracyjnego pism w formie dokumentu elektronicznego. Nie ulega wątpliwości, że elektroniczna skrzynka podawcza, spełniająca standardy określone i opublikowane na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji nie jest tożsama z jakimkolwiek adresem elektronicznym, czy "urzędową skrzynką mailową" (por. postanowienie NSA z 27 kwietnia 2022 r., I OZ 134/22).
Sąd wyjaśnia, że nie budzi wątpliwości, co też wyrażano wielokrotnie w orzecznictwie sądów administracyjnych, że pismo przesłane na adres elektroniczny sądu, a więc z pominięciem elektronicznej skrzynki podawczej sądu, nie wywołuje skutków prawnych, które P.p.s.a. wiąże ze złożeniem pisma procesowego (por. postanowienie NSA z 23 listopada 2022 r., III FZ 276/22).
W przedmiotowej sprawie Skarżąca odebrała osobiście ww. zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania 15 grudnia 2022 r. (k. 32). Siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu od zarządzenia upływał, więc 22 grudnia 2022 r.
Natomiast sprzeciw Skarżąca przesłała do tut. Sądu drogą mailową 23 grudnia 2022 r. W odpowiedzi Sąd - pismem z 4 stycznia 2023 r. doręczonym 18 stycznia 2023 r. - wezwał Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych ww. pism, nadesłanych za pośrednictwem poczty e-mail, poprzez podpisanie ich własnoręcznym podpisem lub złożenie odpisów tych pism zawierających własnoręczne podpisy Skarżącej albo wniesienie pism w formie dokumentów elektronicznych (przez e-PUAP) podpisanych z wykorzystaniem kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego (czyli o podpisanie pism zgodnie z zasadami obowiązującymi w postępowaniu sądowoadministracyjnym), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Skarżąca ani w wyznaczonym terminie, ani dotychczas nie uzupełniła braków formalnych ww. pism.
W świetle powyższych ustaleń Sąd uznał, że sprzeciw od zarządzenia Starszej referendarz sądowej z 21 listopada 2022 r., II SPP/Sz 128/22 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Skarżącej o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołań – wniesiony 23 grudnia 2022 r. drogą elektroniczną za pośrednictwem poczty mailowej sądu - został złożony po terminie, a dodatkowo nie został prawidłowo podpisany (braku tego nie uzupełniono również na wezwanie Sądu). Skoro, zatem w sprawie zaistniały ww. okoliczności, to należało odrzucić sprzeciw.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji