Orzeczenie Sądu Najwyższegoz 26 marca 1997 r., sygn. akt III AO 4/97

Metryka

Sprawa

sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora PKO BP (...) w przedmiocie wypowiedzenia stosunku pracy

Od orzeczenia

na skutek zażalenia skarżącego na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 1997 r. II SA 1796/96 postanawia odrzucić zażalenie.

Teza

Stosownie do art. 57 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne i tylko wymienione w tym przepisie organy /Minister Sprawiedliwości, Prokurator Generalny, Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego, Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, także Minister Pracy i Polityki Socjalnej/ mogą wnieść od orzeczenia Sądu rewizję nadzwyczajną do Sądu Najwyższego, jeżeli orzeczenie rażąco narusza prawo lub interes Rzeczypospolitej Polskiej.

Wobec tego, że zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne, podlegało ono odrzuceniu /art. 393[19] oraz art. 373 Kpc/.

Sentencja

Sąd Najwyższy