Orzeczenie SN z 19 marca 1985 r., III ARN 2/85

Sprawa

sprawy ze skargi Spółdzielni Pracy (...) na decyzję Ministra Finansów (...) w przedmiocie ustalenia dodatkowej opłaty na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej za 1982 r.

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego PRL (...) od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 1984 r. III SA 49/84 postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać NSA w Warszawie do rozpoznania.

Teza

Zgodnie z zasadą bezpośredniego działania ustawy procesowej, w tym także regulacji dopuszczających zaskarżanie do sądu administracyjnego decyzji ostatecznych organu administracji państwowej, zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego podlegają decyzje w sprawach obciążeń na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej, które stały się ostateczne po dniu 1 stycznia 1983 r.

Sentencja

Sąd Najwyższy

Uzasadnienie

Nie ma natomiast znaczenia prawnego okoliczność, że zaskarżone przez Spółdzielnię decyzje dotyczą obciążeń na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej za rok 1982, skoro zostały one wydane po wejściu w życie przepisów przewidujących sądową kontrolę takich decyzji i przepisy te nie przewidują wyłączeń od ogólnej zasady postępowania administracyjnego nakazującej organom orzekającym stosowanie przepisów procesowych obowiązujących w czasie orzekania.