Orzeczenie SN z 19 marca 1985 r., III ARN 21/84

Sprawa

sprawy ze skargi (...) na decyzję ostateczną Wojewody (...) w przedmiocie sprzedaży lokalu mieszkalnego

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego PRL (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 22 marca 1984 r. SA/Gd 1036/83 uchyla zaskarżony wyrok w całości i oddala skargę.

Teza

Przewidziana w art. 15a ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach /t.j. Dz.U. 1969 nr 22 poz. 159 ze zm./ możliwość sprzedaży przez Państwo lokali w domach wielomieszkaniowych z równoczesnym ustanowieniem prawa użytkowania wieczystego części terenu dotyczy tylko najemców tych lokali.

Niedopuszczalna jest zatem sprzedaż lokalu w domu wielomieszkaniowym innym osobom poza najemcami lokali.

Podobnie należy ocenić zamiar sprzedaży lokalu pełnoletniemu dziecku najemcy - wspólnie z nim zamieszkującemu - nawet za zgodą najemcy i innych pełnoletnich członków rodziny w sytuacji gdy dotychczasowy najemca lokal ten opuszcza.

Sentencja

Sąd Najwyższy

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny na poparcie tego stanowiska powołał się na pogląd Sądu Najwyższego zawarty w orzeczeniu z dnia 25 kwietnia 1980 r. III CRN 42/80 /OSNCP 1980 z. 12 poz. 237/, zgodnie z którym terenowe organy administracji państwowej realizując zasady przewidziane w art. 15a wyżej cytowanej ustawy, dopuściły możliwość zawierania umów sprzedaży lokali w domach wielomieszkaniowych z pełnoletnimi dziećmi najemcy wspólnie z nim zamieszkującymi, jeżeli wyrażą na to zgodę najemca i inni pełnoletni członkowie rodziny zajmujący dany lokal i, że praktyka ta oparta jest na wyjaśnieniu Ministerstwa Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska, które możliwość taką dopuściło, i nie wykracza poza ramy dyspozycji art. 15a ustawy.

Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie powyższa wykładnia art. 15a wykracza poza dyspozycję tego przepisu.

W sprawie niniejszej rodzice wnioskodawczyni zamierzają opuścić sporny lokal i wyprowadzić się z drugą córką do innej miejscowości i tam objąć mieszkanie funkcyjne, dotychczasowe zaś mieszkanie - o powierzchni przekraczającej potrzeby wnioskodawczyni /osoby samotnej/ - pozostawić do jej wyłącznego użytkowania przy istniejących w kraju trudnościach w zakresie zaspokajania potrzeb mieszkaniowych ludności.