Orzeczenie SN z 2 lutego 1984 r., III ARN 22/83

Rozpoznanie

(...)

Sprawa

sprawy ze skargi (...) na decyzję Wojewody (...) w przedmiocie odmowy wyłączenia części działki z terenu budownictwa jednorodzinnego oddalić rewizję nadzwyczajną.

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego PRL (..) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 11 sierpnia 1982 r. SA/Gd 409/82 postanawia:

Sentencja

Sąd Najwyższy

Uzasadnienie

Zarówno w zaskarżonym postanowieniu, jak i w rewizji nadzwyczajnej wyrażone zostało trafne zapatrywanie, że poprzednio uchwała prezydium powiatowej rady narodowej, a obecnie zarządzenie naczelnika gminy lub odpowiedniego organu administracji państwowej stopnia podstawowego o ustaleniu terenu budowlanego oraz o jego podziale na działki budowlane jest aktem prawnym o charakterze ogólnym, a nie decyzją administracyjną w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

Trafne jest również stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, że rozpatrzenie uwag, wniosków i odwołań, zgłoszonych przez osoby zainteresowane do projektu zarządzenia o ustalenie terenu budowlanego i jego podziału na działki następuje w sposób określony dla decyzji indywidualnych.

Należy zgodzić się z tym, że organ administracyjny pierwszej instancji najzupełniej bezpodstawnie wydał decyzję w przedmiocie, nie podlegającym rozstrzygnięciu w formie decyzji administracyjnej, należącym bowiem do materii, która będzie uregulowana definitywnie dopiero w zarządzeniu o ustaleniu terenu budowlanego i o jego podziale na działki budowlane.

W tych warunkach nie można podzielić poglądu, że postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego zostało wydane z naruszeniem interesu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.