Orzeczenie SN z 6 października 1991 r., III ARN 26/92

Sprawa

sprawy ze skargi (...) na decyzję Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wpisu na listę radców prawnych

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 1991 r. II SA 426/91 uchyla zaskarżony wyrok i skargę oddala.

Sentencja

Sąd Najwyższy

Uzasadnienie

W uchwale z dnia 25 marca 1992 r. sprawie W 2/92 opublikowanej w Dz.U. 1992 nr 36 poz. 159 i OTK 1992 cz. I poz. 21 Trybunał Konstytucyjny dokonał powszechnie obowiązującej wykładni art. 23 ust. 1, art. 26 i art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych /Dz.U. nr 19 poz. 145 ze zm./ w ten sposób, iż niedopuszczalne jest wpisanie na listę radców prawnych osoby wykonującej zawód sędziego lub prokuratora.

Wprawdzie uchwała zapadła już po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zaskarżonego wyroku ale wobec tego, iż zawarta w niej wykładnia ma moc powszechnie obowiązującą /art. 13 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym - t.j. Dz.U. 1991 nr 109 poz. 470/ Sąd Najwyższy orzekający już po podjęciu uchwały, uznał, że sens nadany przez Trybunał Konstytucyjny art. 23 ust. 1, art. 26 i art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy o radcach prawnych czyni wniesioną rewizję nadzwyczajną zasadną albowiem w myśl wykładni brak jest podstaw do pozytywnego rozstrzygnięcia wniosku o wpisanie na listę radców prawnych prokuratora.