Orzeczenie SN z 7 lipca 1988 r., III ARN 33/88

Sprawa

sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Urzędu Wojewódzkiego (...) w przedmiocie odmowy przydziału lokalu mieszkalnego

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 4 września 1987 r. SA/Kr 642/87 oddala rewizję nadzwyczajną.

Sentencja

Sąd Najwyższy

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /t.j. Dz.U. 1983 nr 11 poz. 55/ uprawnienie do przydzielenia opróżnionej części samodzielnego lokalu mieszkalnego przysługuje osobie, która w tymże lokalu zajmuje inną część lokalu /w tym także jako pomieszczenie zastępcze/ o powierzchni mniejszej od przysługującej jej normy zaludnienia.

W myśl natomiast art. 5 ust. 2 cytowanej ustawy samodzielnym lokalem jest wydzielony trwałymi ścianami w obrębie budynku zespół izb łącznie z pomieszczeniami pomocniczymi, w których zamieszkiwanie nie wymaga korzystania z pomieszczeń znajdujących się w innym lokalu.

W sytuacji więc, gdy prawo do zwolnionej części lokalu przysługuje w rozumieniu art. 34 ust. 3 powołanej ustawy nie jednemu, lecz dwóm najemcom zamieszkałym we wspólnym lokalu, uprawniony organ administracyjny dokonuje, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, wyboru najemcy, opierając się na ustaleniach dotyczących tego, który z najemców znajduje się w trudniejszych warunkach przy uwzględnieniu takich okoliczności jak: skład rodziny, posiadanie uprawnień do dodatkowej powierzchni mieszkaniowej, stan zdrowia.

Nie ulega wątpliwości, że zarówno organ administracji państwowej, jak też Naczelny Sąd Administracyjny, przy rozstrzyganiu sprawy kierowały się wyjątkowo trudną sytuacją mieszkaniową małżonków S.