Orzeczenie SN z 9 września 1993 r., III ARN 40/93

Sprawa

sprawy ze skargi (...) na decyzję Ministra Sprawiedliwości (...) w przedmiocie odmowy ustanowienia skarżącej tłumaczem przysięgłym

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 1993 r. II SA 390/92 oddala rewizję nadzwyczajną.

Sentencja

Sąd Najwyższy

Uzasadnienie

Słusznie Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzje o ustanowieniu określonej osoby tłumaczem przysięgłym mają charakter uznaniowy.

Należało przy podjęciu rozstrzygnięcia wziąć pod rozwagę ewentualne zmiany stanu faktycznego.

W niniejszej sprawie jest to o tyle istotne, że liczba tłumaczy przysięgłych wykonujących tę funkcję nie jest stała.

Dla kontroli rozstrzygnięcia w płaszczyźnie art. 7 Kpa niezbędne było więc rozważenie, czy po wydaniu decyzji I instancji nie doszło do zmian przemawiających za uwzględnieniem wniosku.