Orzeczenie SN z 6 maja 1993 r., III ARN 42/92

Sprawa

sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcji (...) na decyzję Kolegium Odwoławczego (...) w przedmiocie podatku od nieruchomości za 1990 r.

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 18 grudnia 1991 r. SA/Gd 1131/91 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę NSA OZ w Gdańsku do ponownego rozpoznania.

Sentencja

Sąd Najwyższy

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podjął wiążącą w niniejszej sprawie uchwałę z dnia 18 grudnia 1992 r. w sprawie III AZP 25/92, w której udzielił odpowiedzi na przedstawione zagadnienie prawne. Sąd Najwyższy uznał, że "grunty zajęte na ośrodek wczasowy przedsiębiorstwa państwowego, który jest wykorzystywany sezonowo, są gruntami związanymi z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 4 lit. "a" ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 12 poz. 50 ze zm./".

Należało spowodować dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, zgodnie z art. 7 Kpa. /czego sąd administracyjny nie zalecił w zaskarżonym orzeczeniu/, aby zbadać, czy ocena prawna zawarta w uzasadnieniu poprzedniego orzeczenia była adekwatna do rzeczywistego stanu rzeczy. W skardze swej skarżące przedsiębiorstwo twierdziło, że organy administracji nie wyjaśniły dokładnie charakteru użytkowania ośrodka wczasowego.