Orzeczenie SN z 26 września 1996 r., III ARN 43/96

Sprawa

sprawy ze skargi Zakładów Samochodowych (...) na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł (...) w przedmiocie wymiaru cła od skrzyni biegów sprowadzonych z zagranicy

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 11 stycznia 1996 r. SA/Wr 1559/95 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania NSA OZ we Wrocławiu.

Sentencja

Sąd Najwyższy

Uzasadnienie

Z zawartego art. 4 ust. 5 pkt 1-3 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /t.j. Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./ upoważnienia /na podstawie którego zostało wydane rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 lutego 1994 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy - Dz.U. nr 25 poz. 85/ wynika, że Rada Ministrów jest upoważniona nie tylko do ustanawiania w drodze rozporządzenia stawki celnej w odniesieniu do konkretnego towaru, lecz także do zmiany zasad ich pobierania i stosowania przez organy celne w przypadkach uzasadnionych potrzebami gospodarczymi i społecznymi.

W ocenie Sądu Najwyższego, uwagi dodatkowe do poszczególnych działów taryfy celnej, stanowiącej załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1993 r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy /Dz.U. nr 128 poz. 591 ze zm./, mają zgodnie z wolą prawodawcy moc precyzującą i wyjaśniającą sposób stosowania stawek celnych.

Uwagi dodatkowe nie mają charakteru wskazówek interpretacyjnych, lecz są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnej definicji pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzących od organu ustawowo powołanego do określania stawek celnych i ich zmiany w drodze rozporządzenia, określającego stawki celne w taryfie celnej, stanowiącej załącznik.

Tego rodzaju definicja legalna, zawarta w uwadze dodatkowej, uściślającej stosowanie stawki celnej, ma zatem walor normy prawnej.

Uwaga dodatkowa nr 2 do działu 84, zmieniająca treść dotychczas obowiązującej uwagi została dokonana w drodze rozporządzenia Rady Ministrów, a zatem w formie przewidzianej prawem przez organ do tego ustawowo upoważniony i w granicach upoważnienia.

Za takim stanowiskiem przemawia wyrażony w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 1995 r. III ARN 80/94 /OSNAPU 1995 nr 14 poz. 168/ pogląd, z którego wynika, że "ogólne reguły postępowania dotyczące ustalania wysokości stawek celnych zawarte w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 czerwca 1993 r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy /Dz.U. nr 57 poz. 235/ stanowią autentyczną wypowiedź organu uprawnionego do ustalania stawek, wyjaśniającą treść tych stawek".

Stanowisko to podziela skład orzekający Sądu Najwyższego i uznaje, że uwagi dodatkowe, zawarte w taryfie celnej, stanowiącej załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1993 r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy /Dz.U. nr 128 poz. 591 ze zm./, uściślające i wyjaśniające treść stawek celnych mają charakter normatywny i podlegają uwzględnieniu przy wykładni i określaniu stawki celnej od towaru, przywożonego z zagranicy.