Orzeczenie SN z 6 listopada 1992 r., III ARN 61/92

Sprawa

sprawy ze skargi Przewodniczącego Rady Gminy w (...) na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 27 marca 1992 r. SA/Lu 1176/91 postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.

Sentencja

Sąd Najwyższy

Uzasadnienie

Określone w art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./ postępowanie wewnętrzne gminy w sprawie zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego spełnia przede wszystkim funkcję samooceny zakwestionowanego w drodze nadzoru aktu gminy.

Postępowanie takie gmina powinna w zasadzie przeprowadzić przed złożeniem skargi a brak tego postępowania i odpowiedniej w związku z tym uchwały właściwego organu gminy oznacza ułomność podstawy zaskarżenia. Jest to jednakże wątpliwość, która może być usunięta na skutek podjęcia odpowiedniej uchwały przed rozstrzygnięciem skargi przez sąd administracyjny.

Usuwalność wadliwości dotyczącej podstawy zaskarżenia oznacza, że sąd administracyjny miałby podstawę do odrzucenia z tego powodu skargi dopiero po bezskutecznym zastosowaniu trybu usuwania braków skargi, przewidzianego w art. 204 par. 1 zdanie drugie Kpa to znaczy, jeżeli braki skargi nie zostałyby uzupełnione w wyznaczonym terminie.