Orzeczenie SN z 13 listopada 1992 r., III ARN 63/92

Sprawa

sprawy ze skargi (...) na decyzję Izby Skarbowej (...) w przedmiocie zwolnienia od podatków obrotowego i dochodowego

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Rzecznika (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 1992 r. III SA 1277/91

Sentencja

1. uchyla zaskarżony wyrok,
2. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji Izby Skarbowej (...) oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji.

Sąd Najwyższy

Uzasadnienie

Przepisu par. 7 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 maja 1990 r. w sprawie zwolnienia od podatków obrotowego i dochodowego podatników osiągających przychody z niektórych rodzajów nowo uruchomionej działalności gospodarczej /Dz.U. nr 35 poz. 203/ nie można traktować jako środka weryfikacji ostatecznej i wadliwej decyzji, takiego jak wznowienie postępowania /art. 145 Kpa/ lub stwierdzenie nieważności decyzji /art. 156 Kpa/.

Uchylenie ostatecznej decyzji administracyjnej bez zachowania odpowiedniego trybu pierwszej instancji stanowi rażące naruszenie prawa /art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa/ a może być także kwalifikowane według podstawy nieważności decyzji, o której mowa w art. 156 par. 1 pkt 1 Kpa skoro organem właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji w trybie nadzoru byłaby Izba Skarbowa a nie Urząd Skarbowy /art. 157 par. 1 Kpa/.

Stosownie do art. 206 Kpa sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi i z tego względu skoro zachodziły przyczyny określone w art. 156 par. 1 Kpa, powinien stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji pierwszej instancji /art. 207 par. 3 Kpa/.