Orzeczenie SN z 31 maja 1983 r., III ARN 7/83

Rozpoznanie

(...)

Sprawa

ze skargi (...) na decyzję Prokuratora Generalnego PRL (...) w przedmiocie zwolnienia ze służby w Prokuraturze PRL

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 1983 r. II SA 341/82 postanawia uchylić zaskarżony wyrok i odrzucić skargę.

Teza

Przy ocenie, czy zachodzi kwalifikowane naruszenie prawa, istotne znaczenie ma charakter i przedmiot przepisów mających zastosowanie.

Sentencja

Sąd Najwyższy

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny wadliwie przyjął, że art. 196 par. 2 pkt 19 Kpa, uzasadnia jego właściwość do rozpoznawania spraw o rozwiązanie stosunku pracy nawiązanego na podstawie mianowania.

Rewizja nadzwyczajna jest uzasadniona.

Według uchwały połączonych Izb Cywilnej i Administracyjnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 1 marca 1983 r. /III AZP 11/82/, "Przepis art. 196 par. 2 pkt 19 Kpa nie uzasadnia właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozpatrywania spraw o rozwiązanie stosunku pracy nawiązanego na podstawie mianowania, natomiast Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpatrywania tego rodzaju spraw, jeżeli przepis szczególny tak stanowi".