Orzeczenie SN z 17 grudnia 1993 r., III ARN 76/93

Sprawa

sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora Generalnego Przedsiębiorstwa Polskie Koleje Państwowe (...) w przedmiocie rozwiązania stosunku pracy

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Pracy i Polityki Socjalnej (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 1993 r. II SA 2443/92 uchyla zaskarżony wyrok i stwierdza nieważność poprzedzających go decyzji (...).

Teza

Obecnie obowiązujące przepisy dotyczące ochrony członka zarządu zakładowej organizacji związkowej przed wypowiedzeniem i rozwiązaniem umowy o pracę /art. 32 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych/ - nie zawierają już w ogóle odesłania do Kodeksu pracy.

Prowadzi to do wniosku, że ochrona ta nie doznaje żadnych ograniczeń i wyjątków, w szczególności w razie osiągnięcia przez pracownika wieku emerytalnego.

Sentencja

Sąd Najwyższy

Uzasadnienie

Pogląd taki wypowiedział już Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 maja 1993 r. /III ARN 26/93 - nie publikowane/.

Omawiany przepis odnosi się również do mianowanych pracowników kolejowych.

Przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1974 r. w sprawie praw i obowiązków pracowników kolejowych /Dz.U. nr 51 poz. 327 ze zm./ wydane zostały na podstawie art. 298 Kodeksu pracy.

Delegacja ta przewiduje możliwość określenia w szczególny sposób niektórych praw i obowiązków pracowników m.in. zatrudnionych w niektórych działach służby państwowej (...).

Cytowane rozporządzenie nie uchyla przepisów wprowadzających ochronę członków zarządu zakładowej organizacji związkowej przed wypowiedzeniem i rozwiązaniem umowy o pracę ani nie wprowadza żadnych ograniczeń i wyjątków tej ochrony.