Orzeczenie SN z 7 stycznia 1994 r., III ARN 77/93

Sprawa

sprawy ze skargi (...) Spółki z o.o. na decyzję Izby Skarbowej (...) w przedmiocie wymiaru podatku dochodowego za 1991 rok

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 15 kwietnia 1993 r. SA/Ka 1719/92 oddala rewizję nadzwyczajną.

Sentencja

Sąd Najwyższy

Uzasadnienie

Analizując przepis art. 7 ust. 1 umowy z dnia 18 grudnia 1972 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodów i majątku /Dz.U. 1975 nr 31 poz. 163/ sąd administracyjny zasadnie uznał, że umowa ta nie zawiera postanowień odmiennych, a jedynie precyzuje warunki na jakich ma odbywać się opodatkowanie podmiotów gospodarczych na terytoriach obu stron umowy.

Prawidłowo sąd ten uznał na podstawie dołączonych do akt zaświadczeń wystawionych przez zaprzysiężonego doradcę podatkowego, ustanowionego przez Ministra Finansów Landu Północnej Westfalii, że prace wykonywane w Republice Federalnej Niemiec przez przedsiębiorstwo wykonawcze podlegają opodatkowaniu przez niemieckie władze finansowe.

Zaliczki podatkowe od osób prawnych, należne od Spółki zostały wpłacone za pośrednictwem Biura Spółki do niemieckiego Urzędu Finansowego w pełnej wysokości z tytułu zysków z działalności tego przedsiębiorstwa.

Naczelny Sąd Administracyjny zasadnie stwierdził że Biuro to jest uznawane przez stronę niemiecką za spełniające wszelkie wymagania zakładu w rozumieniu art. 5 wyżej wymienionej umowy polsko-niemieckiej w stosunku do podmiotów gospodarczych, które wykonują prace na terenie Republiki Federalnej Niemiec w powiązaniu z tym Biurem.