Orzeczenie SN z 14 marca 1989 r., III ARN 79/88

Rozpoznanie

skargi (...) na decyzję Głównego Geodety Wojewódzkiego (...) w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 24 września 1987 r. SA/Gd 499/87 uchyla zaskarżony wyrok oraz poprzedzające go decyzje (...).

Sentencja

Sąd Najwyższy

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 22 poz. 99 ze zm./ odszkodowanie za grunty pod zabudowę i grunty nie zabudowane ustala się według zasad określonych przez radę narodową stopnia wojewódzkiego.

Art. 59 ust. 2 określa zasady ustalania odszkodowania za grunty rolne lub leśne.

Jednakże przepisy tej ustawy nie określają pojęcia nieruchomości rolnej dla potrzeb ustalania odszkodowania, ani też nie odsyłają w tym przedmiocie do zapisu w ewidencji gruntów.

Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w uchwale Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 1989 r. III AZP 15/88 /nie publikowana/ zawarte w art. 59 ust. 2 powołanej ustawy sformułowanie "grunty rolne i leśne", zostało użyte w znaczeniu przyjętym w par. 1 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 listopada 1964 r. w sprawie przenoszenia własności nieruchomości rolnych, znoszenia współwłasności takich nieruchomości oraz dziedziczenia gospodarstw rolnych /Dz.U. 1983 nr 19 poz. 86 ze zm./.