Uzasadnienie
Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "I.", Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G., rozpoczęła działalność 1.6.1989 r. Spółka posiada zarząd jednoosobowy. Od 21.2.1990 r. prezesem Spółki była R.J. Spółka prowadziła działalność usługową w różnych dziedzinach oraz działalność handlową. Działalność gospodarcza Spółki została poddana kontroli przez Urząd Kontroli Skarbowej w G. w marcu 1992 r. Dyrektor tego Urzędu wystąpił 6.4.1992 r. do naczelnika Urzędu Skarbowego w G. o zabezpieczenie przyszłych zobowiązań podatkowych, z uwagi na przewidywane utrudnienia w wyegzekwowaniu tych należności. Takie zabezpieczenie zostało dokonane decyzją Urzędu Skarbowego z 10.4.1992 r. Następnie 13.5.1992 r. tenże Urząd wszczął postępowanie w sprawie ustalenia wysokości zobowiązań podatkowych za 1990 r., a 8.6.1992 r. została wydana decyzja podatkowa, ustalająca kwotę zobowiązań podatkowych Spółki w wysokości 264.367.000 zł /decyzją z 10.7.1992 r. dokonano zabezpieczenia należności Skarbu Państwa/.
Decyzją z 10.7.1992 r. Urząd Skarbowy w G. postanowił przenieść odpowiedzialność za zaległości podatkowe P.W. "I.", Spółki z o.o., w kwocie 264.367 tys. zł na panią R.J. /prezesa Spółki/. Od tej decyzji wniesiono odwołanie, jednakże Izba Skarbowa w G. zaskarżoną decyzję utrzymała w mocy. Na decyzję Izby Skarbowej pani R.J. wniosła 9.9.1992 r. skargę do NSA, formułując zarzuty odnoszące się do niezgodności decyzji z prawem. (...)
Sąd Najwyższy, udzielając odpowiedzi zawartej w sentencji uchwały miał na uwadze, co następuje:
(...) Ustawa z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111/ była nowelizowana kilkunastokrotnie. Piąta z kolei nowelizacja tej ustawy została dokonana art. 47 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 o działalności gospodarczej z udziałem podmiotów zagranicznych /Dz.U. nr 41 poz. 325/ i wówczas ustalono obowiązujące do 16.5.1993 r. brzmienie art. 47 ustawy o zobowiązaniach podatkowych. W brzmieniu pierwotnego tekstu ustawy o zobowiązaniach podatkowych przepis art. 47 wymieniał wprost wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jako podmioty, na które można w trybie określonym w art. 40 tejże ustawy przenieść odpowiedzialność za zaległości podatkowe Spółki. W wyniku nowelizacji z 1988 r. treść art. 47 ustawy o zobowiązaniach podatkowych uległa radykalnej zmianie, a Spółka z o.o. została z niej usunięta, z czego należy wnosić, że odstąpiono od stosowania szczególnych rozwiązań w odniesieniu do spółek tego rodzaju, zachowując je w odniesieniu do innych rodzajów spółek.
Dalsze liczne nowelizacje ustawy o zobowiązaniach podatkowych nie zmieniły tej regulacji prawnej, dopiero przepis art. 6 ustawy z dnia 6 marca 1993 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania oraz zmianie niektórych ustaw /Dz.U. nr 28 poz. 127/ wprowadził ponownie do ustawy o zobowiązaniach podatkowych /jako art. 47 ust. 2/ unormowanie prawne dające podstawę do przeniesienia odpowiedzialności za podatki na wspólnika spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Jego odpowiedzialność jest jednakże ograniczona do takiej części podatków, jaka odpowiada jego prawu do uczestnictwa w podziale zysku osiąganego przez spółkę. Przepis ten wszedł w życie 16.5.1993 r. i od tej daty ponownie istnieje możliwość przeniesienia odpowiedzialności podatkowej również na wspólnika spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Wprowadzenie takiego przepisu w drodze nowelizacji ustawy o zobowiązaniach podatkowych wskazuje, że wcześniej nie było podstawy prawnej do wydania decyzji w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności podatkowej na wspólnika Spółki z o.o. Natomiast odpowiedzialność członka zarządu takiej spółki była i jest uzależniona od bezskuteczności egzekucji przeciwko spółce, stosownie do art. 298 par. 1 Kodeksu handlowego.