Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem w punkcie 2 Sąd Wojewódzki w T. odrzucił kasację uczestników postępowania Tadeusza i Henryki małżonków J. od postanowienia tego Sądu z 11.12.1997 r., (...), albowiem ich pełnomocnik nie usunął braków kasacji w zakreślonym terminie /art. 393[3] i 393[5] Kpc/.
Uczestnicy postępowaniu w zażaleniu wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając, że w wezwaniu nie zostały określone prawidłowo braki kasacji, które należy usunąć.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Przewodniczący, zarządzając wezwanie strony /uczestnika postępowania/ do usunięcia braków formalnych pisma procesowego, powinien określić dokładnie te braki /art. 130 par. 1 Kpc/. Pismo sądowe, kierowane w tym przedmiocie do strony /uczestnika postępowania/, powinno odpowiadać temu zarządzeniu. Warunkiem zwrotu /odrzucenia/ pisma procesowego z powodu nieusunięcia z zakreślonym terminie braków formalnych jest prawidłowe doręczenie wezwania do ich usunięcia /art. 130 par. 2, art. 370 i art. 393[5] Kpc/.
Zarządzenie Przewodniczącego z 18.11.1998 r. (...) w punkcie 1 jako braki formalne kasacji wymienia nieoznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia i nienadesłanie jednego odpisu kasacji.
Pełnomocnik skarżących twierdzi, że skierowane do niego wezwanie do usunięcia braków wprowadziło go w błąd, albowiem było dołączone do niego pismo zawierające wymienienie braków wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, zaś braki kasacji wymienione zostały na odwrocie wezwania i bez jakiegokolwiek podpisu. W aktach sprawy brak jest wezwania, które odebrał pełnomocnik uczestników postępowania i z tej przyczyny nie jest możliwa ocena czy wezwanie to było prawidłowe. W związku z tym pełnomocnik uczestników postępowania powinien przedłożyć przedmiotowe wezwanie, a Sąd Wojewódzki oceni czy spełnia ono wymienione wyżej wymagania.
Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji /art. 385 i art. 108 par. 2 Kpc w zw. z art. 13 par. 2, art. 397 par. 1, art. 393[18] i art. 393[19] Kpc/.