Orzeczenie SN z 13 grudnia 2001 r., III KKO 8/01

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 13 grudnia 2001 r.

Sprawa

sprawy z wniosku Krystyny R. i Ryszarda R. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Samorządowym Kolegium Odwoławczym w B. a Naczelnym Sądem Administracyjnym - Ośrodkiem Zamiejscowym w Gdańsku w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w przedmiocie nabycia nieruchomości - odrzuciło wniosek.

Teza

Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym nie jest właściwe do rozpoznania wniosku o wyznaczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego lub organu administracyjnego do rozstrzygnięcia sprawy o stwierdzenie nieważności uchwały organu gminy.

Sentencja

Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym,

Uzasadnienie

We wniosku datowanym 27 sierpnia 2001 r. Krystyna i Ryszard R. wnieśli o "rozstrzygnięcie zaistniałego pomiędzy Samorządowym Kolegium Odwoławczym w B. Przewodniczącym składu orzekającego mgr Krzysztofem G. a Naczelnym Sądem Administracyjnym-Ośrodkiem Zamiejscowym w G. negatywnego sporu kompetencyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej uchwały Rady Miejskiej B. z 27.03.1991 r. (...), uchwalającej nabycie nieruchomości stanowiących własność osób fizycznych".

W uzasadnieniu podniesiono, że wnioskodawcy nie uzyskali żądanego przez siebie stwierdzenia nieważności powołanej wyżej uchwały Rady Miejskiej w B. w postępowaniu przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w B., a także przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wynika to z dołączonych do wniosku dokumentów. Po pierwsze - z pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 1 grudnia 2000 r. i po drugie - z postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w G. z dnia 3 kwietnia 2001 r. (...).

Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym zważyło, co następuje:

Powołanym przez wnioskodawców pismem z dnia 1 grudnia 2000 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. na podstawie art. 66 par. 3 Kpa zwróciło wniosek o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Miejskiej w B. z pouczeniem, że w sprawie tej wyłącznie właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny.

Z kolei z powołanego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2001 r. wynika, że wnioskodawcy nie wystąpili do tego Sądu o stwierdzenie nieważności określonej uchwały Rady Miejskiej w B., lecz wnieśli skargę na "bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej B.". Orzekając co do tak określonego przedmiotu sprawy Naczelny Sąd Administracyjny skargę odrzucił i wyjaśnił w uzasadnieniu, że nie była dopuszczalna skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skoro nie było ono w sprawie właściwe. Uzasadnienie tego postanowienia zawiera również pouczenie o właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach ze skarg na uchwały organów gminy i trybie wnoszenia takich skarg po bezskutecznym wezwaniu organu gminy do usunięcia naruszenia.

Z powyższego wynika, że - wbrew wnioskowi - nie zachodzą okoliczności sporu negatywnego w rozumieniu art. 190 par. 1 i art. 192 par. 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, który podlegałby rozstrzygnięciu przez Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym. Wystarczy zauważyć, że wnioskodawcy przedstawili Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w B. oraz Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu dwie różne sprawy. Przedmiotem postępowania przed NSA nie była sprawa zaskarżenia uchwały Rady Miejskiej B., lecz skarga na rzekomą bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., przy czym zarówno to Samorządowe Kolegium, jak i Sąd jednoznacznie pouczali wnioskodawców, że mogliby zaskarżyć uchwałę organu gminy do Sądu z zachowaniem odpowiedniego trybu.

Stwierdzając, że nie zachodzi spór o właściwość między organami administracji państwowej a sądami i że w związku z tym niedopuszczalny był przedstawiony wniosek o rozstrzygnięcie rzekomego sporu o właściwość - Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym postanowiło w myśl art. 195 Kpc i art. 199 par. 1 pkt 1 Kpc odpowiednio stosowanego.