Orzeczenie SN z 2 grudnia 1999 r., III RN 104/99

Sprawa

sprawy ze skargi Jana i Mirosława H. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 28.01.1997 r. (...) w przedmiocie wymiaru cła od samochodu osobowego

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 24 listopada 1998 r., I SA/Wr 357/97 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę NSA OZ we Wrocławiu do ponownego rozpoznania.

Teza

Reguła 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej stanowiących załącznik Nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 czerwca 1995 r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy /Dz.U. nr 72 poz. 357 ze zm./, ma na celu uniemożliwienie podmiotom dokonującym obrotu towarowego z zagranicą uchylania się od wymiaru stawek celnych od wyrobów gotowych, poprzez ich zgłaszanie do odprawy celnej w stanie rozmontowanym.

Sentencja

Sąd Najwyższy

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Waldemara Grudzieckiego

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Sąd Najwyższy rozpoznaje rewizję nadzwyczajną w granicach podniesionych w niej zarzutów /393[11] Kpc w związku z art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw - Dz.U. nr 43 poz. 189 ze zm./. Zarzut rewizji nadzwyczajnej dotyczy rażącego naruszenia prawa przez Naczelny Sąd Administracyjny wobec przyjęcia w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że w rozpoznawanej sprawie niedopuszczalne było wznowienie postępowania celnego na podstawie art. 145 par. 1 pkt 5 Kpa.

Art. 145 par. 1 pkt 5 Kpa stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: "wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję". Równocześnie stosownie do dyspozycji art. 23 ust. 1 Prawa celnego: "Cło wymierza się według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu dokonania zgłoszenia celnego według stawek w tym dniu obowiązujących".

W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że w dniu 25 października 1995 r. Dyrektor Urzędu Celnego w L. dopuścił do obrotu na polskim obszarze celnym dwiema odrębnymi decyzjami, zgłoszone do odprawy celnej przez dwie różne osoby części samochodu osobowego marki "Nissan Sunny", a mianowicie: Mirosław H. zgłosił do odprawy celnej nadwozie samochodu "Nissan Sunny", które zostało dopuszczone do obrotu na polskim obszarze celnym jako część samochodowa, decyzja (...), natomiast Jan H. zgłosił do odprawy celnej podzespoły samochodu marki "Nissan Sunny", decyzja (...). Następnie, polskie władze celne ustaliły jednak, że zgłoszone do odprawy celnej przez Mirosława H. i Jana H. części samochodu "Nissan Sunny" pochodziły z rozmontowanego samochodu "Nissan Sunny", którego ostatnim właścicielem w Niemczech był Mirosław H. i z których - po ich dopuszczeniu na polski obszar celny - został ponownie zmontowany oraz zarejestrowany w Urzędzie Rejonowym w L., na nazwisko Jana H., samochód osobowy "Nissan Sunny". Te nowe okoliczności faktyczne pozwoliły na ustalenie, że Mirosław H. i Jan H., którzy niezależnie od siebie dokonali w dniu 25 października 1995 r. zgłoszenia do odprawy celnej części samochodowych samochodu osobowego "Nissan Sunny", działali w zamiarze wwiezienia na polski obszar celny wyrobu gotowego /samochodu osobowego "Nissan Sunny"/ w stanie rozmontowanym.

W tej sytuacji, przy ustalaniu wysokości należnego cła, powinna mieć zastosowanie reguła 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej: Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej, która stanowi, że: "Wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem, że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego /oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły/, znajdującego się w stanie nie zmontowanym lub rozmontowanym". Należy bowiem mieć na uwadze, że reguła 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej ma na celu uniemożliwienie podmiotom dokonującym obrotu towarowego z zagranicą uchylania się od wymiaru stawek celnych od wyrobów gotowych, poprzez ich zgłaszanie do odprawy celnej w stanie rozmontowanym. W rozpoznawanej sprawie, dopiero w świetle ujawnionych później okoliczności faktycznych możliwe było ustalenie, iż już w dacie dokonania przez Mirosława H. i Jana H. zgłoszenia do odprawy celnej części samochodu osobowego "Nissan Sunny", organ celny powinien naliczyć cło od gotowego wyrobu, który wwożony był na polski obszar celny przez dwie różne osoby w stanie rozmontowanym /czyli od samochodu osobowego "Nissan Sunny"/, a nie od części samochodowych. Jeżeli organ celny tego nie uczynił, to wyłącznie z tej przyczyny, że oba zgłoszenia do odprawy celnej dokonane zostały wówczas niezależnie od siebie przez Mirosława H. oraz przez Jana H., każde z nich dotyczyło wyłącznie określonych części samochodowych, a w tej sytuacji - wobec braku wyraźnego oświadczenia woli importerów - brak było podstaw dla przyjęcia, że części te zostały wwiezione z zamiarem ponownego zmontowania z nich samochodu "Nissan Sunny" i zarejestrowania go w Polsce na nazwisko jednego z importerów.

W konsekwencji, należało stwierdzić, że sformułowana w zaskarżonym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego ocena prawna, wedle której w przedmiotowej sprawie brak było podstawy prawnej do wznowienia postępowania celnego, stanowiła rażące naruszenie art. 145 par. 1 pkt. 5 Kpa.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 236 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. /Dz.U. nr 78 poz. 483/ oraz art. 393[13] par. 1 Kpc w związku z art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 43 poz. 189 ze zm./ orzekł, jak w sentencji.