Uzasadnienie
Wojewoda D. decyzją z dnia 6 lipca 1999 r. ustalił należną od "FTF-P." Sp. z o.o. w S. W. opłatę za szczególne korzystanie z wód w 1998 r. w wysokości 68.036,72 zł.
Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa decyzją z dnia 25 października utrzymał w mocy zaskarżoną odwołaniem Spółki powyższą decyzję.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 grudnia 1999 r. IV SA 2166/99 odrzucił skargę "FTF-P." Sp. z o.o. na powyższą decyzję organu odwoławczego. W ocenie Sądu od skargi nie został uiszczony stały wpis sądowy, w związku z czym należało odrzucić skargę na podstawie art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ w związku z art. 17 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych /Dz.U. nr 24 poz. 110 ze zm./ i par. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej /Dz.U. nr 117 poz. 563 ze zm./.
Minister Sprawiedliwości w rewizji nadzwyczajnej od tego wyroku zarzucił rażące naruszenie art. 27 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, art. 17 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz par. 2 ust. 1 i par. 7 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej; wskazując na powyższe podstawy wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W ocenie Ministra Sprawiedliwości skarga wniesiona przez radców prawnych w imieniu skarżącej Spółki dotyczyła decyzji administracyjnej wydanej w sprawie ustalenia należnej za korzystanie z wód w 1989 r. opłaty w konkretnej wysokości, a zatem od skargi tej należało pobrać wpis stosunkowy, po uprzednim wezwaniu do jego uiszczenia. Skarżąca Spółka nie kwestionowała ustaleń decyzji co do zasady, lecz domagała się zmiany wysokości opłaty za korzystanie z wód w 1998 r. i wyraźnie określiła przedmiot zaskarżenia na kwotę 40.822,04 zł. W konsekwencji powyższego przepis art. 17 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w sprawie niniejszej nie miał zastosowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Rewizja nadzwyczajna ma usprawiedliwione podstawy.
Zgodnie z przepisem par. 2 ust. 1 Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej /Dz.U. nr 117 poz. 563 ze zm./ wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, których przedmiot dotyczy należności pieniężnych albo praw majątkowych, jeżeli wartość tych praw została określona w postępowaniu administracyjnym lub jeżeli jest oczywista. W uzasadnieniu rewizji nadzwyczajnej trafnie wywiedziono, że w rozpoznawanej sprawie dotyczącej ustalenia wysokości opłaty za korzystanie z wód, w której pełnomocnicy skarżącej w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego określili wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 40.822.04 zł, nie powinien być zastosowany powołany w zaskarżonym postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego przepis art. 17 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych /Dz.U. nr 24 poz. 110 ze zm./ dający podstawę do odrzucenia skargi w przypadku wniesienia jej przez adwokata lub radcę prawnego i nieuiszczenia wpisu stałego, ale przepisy par. 2 i par. 7 rozporządzenia, które dotyczą tzw. wpisu stosunkowego od skarg na decyzje administracyjne. Oznacza to, że w danym wypadku Sąd był obowiązany do uprzedniego wezwania adwokata strony skarżącej do uiszczenia należnego wpisu, natomiast odrzucenie skargi bez dokonania tego wezwania ocenione być musi jako rażące naruszenie postanowienia par. 7 rozporządzenia w związku z art. 36 ust. 2 ustawy o NSA, które w konsekwencji także pozbawiło stronę prawa do sądu /art. 45 ust. 1 oraz art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej/.
Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.