Uzasadnienie
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sprawie ze skargi Aleksandra i Reginy S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 8 października 1998 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, wniósł rewizję nadzwyczajną od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (...) z dnia 28 września 1999 r., SA/Bk 1848/98. Zaskarżonym wyrokiem stwierdzono nieważność tej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji z tego względu, sprawa została uprzednio rozstrzygnięta ostateczną decyzją organu pierwszej instancji z dnia 20 kwietnia 1998 r. /art. 156 par. 1 pkt 3 Kpa/.
W rewizji nadzwyczajnej zarzucono rażące naruszenie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ oraz art. 156 par. 1 pkt 3 Kpa i wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Podniesiono w rewizji nadzwyczajnej, że decyzja organu pierwszej instancji z dnia 20 kwietnia 1998 r. nie była ostateczna, gdyż w następstwie odwołania została ona uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia 28 maja 1998 r. i sprawę skierowano do ponownego rozpoznania. Rozpoznając sprawę ponownie organ pierwszej instancji dnia 27 lipca 1998 r. wydał drugą decyzję w tej sprawie, która w następstwie odwołania Aleksandra S. została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 8 października 1998 r., będącą przedmiotem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Rewizja nadzwyczajna jest uzasadniona.
Naczelny Sąd Administracyjny nie wziął pod uwagę, iż decyzja organu pierwszej instancji z dnia 20 kwietnia 1998 r. nie była ostateczna, jako że została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 28 maja 1998 r. Sprawę przekazano do ponownego rozpoznania. Sprawa nie była zatem ostatecznie rozstrzygnięta, a więc stwierdzenie nieważności obu decyzji wydanych w trakcie ponownego rozpoznawania sprawy nastąpiło z rażącym naruszeniem art. 156 par. 1 pkt 3 Kpa.
Z tych względów na podstawie art. 393[13] Kpc w związku z art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego (...) /Dz.U. nr 43 poz. 189 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.