Uzasadnienie
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie ze skargi M.L. na decyzję Izby Skarbowej w O. z 23.1.1998 r. wniósł rewizję nadzwyczajną od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 grudnia 1998 r., III SA 8225/98. Zaskarżonym postanowieniem oddalono wniosek o zmianę postanowienia tego sądu z dnia 12 listopada 1998 r. /odmawiającego zwolnienia od kosztów sądowych oraz odrzucono skargę na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych /Dz.U. nr 24 poz. 110 ze zm./ w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. Zdaniem sądu odmowa zwolnienia od kosztów sądowych została szczegółowo uzasadniona w postanowieniu z dnia 12 listopada 1998 r., a skarżący nie wskazał żadnych nowych okoliczności w kolejnym wniosku. Nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni od otrzymania postanowienia z dnia 12 listopada 1998 r. uzasadnia zatem odrzucenie skargi.
W rewizji nadzwyczajnej zarzucono rażące naruszenie art. 7, art. 77 par. 1 i art. 80 Kpa w zw. z art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz art. 27 ust. 2 tej ustawy w zw. z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji. Podniesiono, że skoro sąd zwrócił się do właściwej izby skarbowej o informację dotyczącą sytuacji finansowej skarżącego i prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa, to obowiązkiem sądu było wszechstronne rozważenie tej informacji oraz skierowanych przeciwko niej zarzutów skarżącego. Według wnoszącego rewizję nadzwyczajną skarżący przed upływem 7 dni od otrzymania postanowienia z dnia 12 listopada 1998 r. powołał nowe okoliczności uzasadniające zwolnienie go od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. Wskazując na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 1999 r., I CKN 1064/97 /OSNCP 1999 nr 9 poz. 153/ podniesiono, iż w takiej sytuacji bieg terminu do uiszczenia wpisu zostaje przerwany.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Rewizja nadzwyczajna jest uzasadniona. Trafnie podniesiono w niej, iż skutkiem naruszenia przepisów postępowania skarżący został pozbawiony prawa do rozpatrzenia jego sprawy przez sąd /art. 45 par. 1 Konstytucji/. Przepisy art. 7 i art. 77 par. 1 Kpa - stosowane w postępowaniu sądowoadministracyjnym na podstawie art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - zobowiązują sąd do dokładnego i wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Obowiązek ten został naruszony w niniejszej sprawie, albowiem w zaskarżonym postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny w ogóle nie odniósł się do twierdzeń i zarzutów skarżącego zawiązanych z informacją Izby Skarbowej w O. o sytuacji finansowej jego i prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa. Ta część materiału dowodowego pozostała zatem poza rozpatrzeniem przez sąd, a więc oddalenie wniosku z art. 113 par. 1 Kpc było przedwczesne.
Jak wynika z postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 1996 r., III RN 47/96 /OSNAPU 1997 nr 13 poz. 231/, postanowienie z art. 113 par. 1 Kpc może być wydane dopiero po wyjaśnieniu wszystkich okoliczności.
We wniosku rozpoznanym w zaskarżonym postanowieniu skarżący podał nowe okoliczności dotyczące jego sytuacji majątkowej i postawił zarzuty dotyczące informacji Izby Skarbowej w O. Spowodowało to przerwanie biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, a zatem jej odrzucenie nie było właściwe /art. 16 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych/.
Z tych względów na podstawie art. 393[13] par. 1 Kpc w zw. z art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie kodeksu postępowania cywilnego (...) /Dz.U. nr 43 poz. 189 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.