Uzasadnienie
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Rewizja nadzwyczajna nie jest uzasadniona.
Według art. 21 ust. 3 pkt 2 ustawy o kombatantach (...) osoby pełniące - między innymi - służbę w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa nie tracą, uprawnień kombatanckich, jeżeli przedłożą dowody, że podczas tej służby wykonywały wyłącznie zadania nie związane ze zwalczaniem organizacji oraz osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej. Sąd Najwyższy rozpoznając niniejsza sprawę nie jest obowiązany, ani nawet uprawniony, do oceny, czy skarżący przedstawił takie dowody. Zgodnie bowiem z art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego (...) /Dz. U. nr 43 poz. 189 ze zm./ Sąd Najwyższy rozpoznaje rewizje nadzwyczajne stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu kasacyjnym. Z przepisów tych wynika wprost /art. 393[11] Kpc/, iż Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w granicach kasacji, a bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania /co nie zachodzi w niniejszej sprawie/.
W rewizji nadzwyczajnej nie postawiono zarzutów dotyczących postępowania dowodowego, a zatem Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami, że skarżący nie przedstawił dowodów przemawiających za zastosowaniem wobec niego art. 21 ust. 3 pkt 2 ustawy o kombatantach (...).
Także nie jest zasadny zarzut rażącego naruszenia art. 21 ust. 4 ustawy o kombatantach (...). Przepis ten dotyczy bowiem tylko osób wymienionych we wskazanym wyżej art. 21 ust. 3 tej ustawy, a skarżący - jak wynika z ustaleń - do tej grupy osób nie należał.
Z tych względów na podstawie art. 393[12] Kpc w związku z art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego (...) /Dz.U. nr 43 poz. 189 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.