Orzeczenie SN z 18 grudnia 1996 r., III RN 37/96

Sprawa

sprawy ze skargi Spółki z o.o. (...) na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł (...) w przedmiocie wymiaru cła

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 10 lutego 1994 r. SA/Wr 1314/93 postanawia odrzucić rewizję nadzwyczajną.

Sentencja

Sąd Najwyższy

Uzasadnienie

Instytucji rewizji nadzwyczajnej, zachowanej jako środek zaskarżenia orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz organów poza sądowych dotyczą odrębne przepisy.

Przede wszystkim w art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 43 poz. 189/ określono restrykcyjny w porównaniu z regulacją dotychczasową /wynikającą z art. 421 par. 2 Kpc/ termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej. Wynosi on sześć miesięcy od dnia wydania prawomocnego orzeczenia.

To nowe określenie dopuszczalności wniesienia rewizji nadzwyczajnej, przewidzianej m.in. w art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ według art. 11 ust. 1, ma zastosowanie do wszystkich rewizji nadzwyczajnych wnoszonych po dniu wejścia w życie ustawy nowelizacyjnej, a więc niezależnie od daty wydania orzeczenia /przed czy po 1 lipca 1996 r./.

Tylko z mocy art. 11 ust. 5 ustawy nowelizacyjnej w sprawie, w której została wniesiona rewizja nadzwyczajna przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizacyjnej, rozpoznanie tej rewizji następuje według dotychczasowych przepisów.