Orzeczenie SN z 24 września 1997 r., III RN 43/97

Sprawa

sprawy ze skargi Spółki z o.o. (...) na postanowienie Izby Skarbowej (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania uchylić zaskarżone postanowienie.

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 1997 r. III SA 1659/96 postanawia:

Teza

Odrzucenie, bez uprzedniego wezwania do uiszczenia wpisu stałego, skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez adwokata jest możliwe tylko wtedy, gdy sama treść skargi wskazuje, że jest ona niedopuszczalna.

Sentencja

Sąd Najwyższy

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Rewizję nadzwyczajną należy uznać za uzasadnioną, a argumenty w niej zawarte są przekonywające. Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ w art. 36 wyraźnie stanowi, iż od skargi do NSA pobiera się wpis, a wysokość oraz zasady pobierania tego wpisu określi Rada Ministrów, co nastąpiło w drodze rozporządzenia wydanego przez ten organ w dniu 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej - Dz.U. nr 117 poz. 563. Oznacza to, że przepisy szczególne dotyczące wysokości i pobierania kosztów w postępowaniu przed NSA obowiązują w uregulowanym przez nie podmiotowym zakresie w sposób bezpośredni, zaś przepisy dotyczące kosztów pobieranych w sprawach cywilnych stosować można tylko odpowiednio, tam, gdzie brakuje bezpośredniej regulacji. W tej sytuacji należy przyjąć, że zgodnie z powyższymi zasadami ogólnie obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym regułą jest obowiązek wezwania strony do uiszczenia należnego wpisu, chyba iż z treści skargi wynika, że powinna ona zostać odrzucona. Nie stosuje się zaś w tym zakresie przepisów ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych /Dz.U. nr 24 poz. 110 ze zm./ ustalających nieco inne reguły postępowania w powyższych sprawach /art. 17/, gdy strona reprezentowana jest przez adwokata, a w sprawie należy uiścić stały wpis.

Rozstrzygnięcie to - można zauważyć na marginesie - zgodne jest również z zasadą "in dubio pro azione" wynikająca m.in. z przepisu art. 6 ratyfikowanej przez Polskę Europejskiej Konwencji o Prawach Człowieka. Zasada ta powoduje, że w wypadkach wątpliwych należy wypowiadać się na rzecz otwarcia drogi do merytorycznego rozstrzygnięcia jej sprawy przez niezawisły sąd.

Biorąc te okoliczności pod uwagę Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.