Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 10 września 2001 r. /II SA 2679/01/ odrzucił skargę Leszka J. na orzeczenie dyscyplinarne Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 4 lipca 2001 r. /nr 296/ w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej. W uzasadnieniu tego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "Stosownie do art. 19 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, Sąd ten nie jest właściwy w sprawach dyscyplinarnych, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ani ustawa z dnia 12 października 1990 r. o Służbie Granicznej /Dz.U. nr 78 poz. 462 ze zm./, ani żadna inna ustawa nie poddają orzecznictwa dyscyplinarnego w Służbie Granicznej, dotyczącego jej funkcjonariuszy kontroli NSA".
Minister Sprawiedliwości pismem z dnia 28 marca 2002 r. (...) wniósł rewizję nadzwyczajną od powyższego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2001 r. /II SA 2679/01/, zarzucając temu postanowieniu rażące naruszenie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm. - powoływanej nadal jako: ustawa o NSA/, art. 136b ust. 5 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej /Dz.U. nr 78 poz. 462 ze zm. -powoływanej nadal jako: ustawa o Straży Granicznej/ oraz art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a w konsekwencji, na podstawie art. 57 ust. 2 ustawy o NSA wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu rewizji nadzwyczajnej podniesiono w szczególności, że: "stosownie do treści art. 136b ust. 5 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, na orzeczenie kończące postępowanie dyscyplinarne funkcjonariuszom przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego".
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Wedle art. 19 pkt 3 ustawy o NSA Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy "w sprawach dyscyplinarnych, chyba że ustawa stanowi inaczej". Skoro więc art. 136b ust. 5 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej /Dz.U. nr 78 poz. 462 ze zm. - w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 czerwca 2001 r./ stanowi, że na orzeczenie kończące postępowanie dyscyplinarne funkcjonariuszowi przysługuje skarga do sądu administracyjnego, to oznacza to, że w danym wypadku nie obowiązuje wynikające z dyspozycji art. 19 pkt 3 ustawy o NSA wyłączenie właściwości tego Sądu.
W tej sytuacji, w rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucając postanowieniem z dnia 10 września 2001 r. /II SA 2679/01/ skargę Leszka J. na orzeczenie dyscyplinarne Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 4 lipca 2001 r. /nr 296/ w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarne, rażąco naruszył art. 136b ust. 5 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej /Dz.U. nr 78 poz. 462 ze zm. - w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 czerwca 2001 r./.
Biorąc powyższe pod uwagę. Sąd Najwyższy na podstawie art. 393[13] par. 1 Kpc w związku z art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 43 poz. 189 ze zm./ orzekł jak w sentencji.