Orzeczenie SN z 8 lipca 1998 r., III RN 59/97

Sprawa

sprawy ze skargi Polskiej Telewizji Kablowej "Ryntronik" SA (...) na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł (...) w przedmiocie wymiaru cła

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 4 lutego 1997 r. I SA/Ka 2162/96 oddala rewizję nadzwyczajną.

Sentencja

Sąd Najwyższy

Uzasadnienie

Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w K., którą dokonano wymiaru cła za przywiezione z zagranicy przez spółkę R. towary, w postaci odbiorników światłowodowych, zasilaczy elektrycznych, złączy, osłon plastikowych, tłumików, korektorów i in., pomimo tego, iż zainteresowany wniósł o ich zwolnienie od cła na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 39 ustawy - Prawo celne. W uzasadnieniu swojej decyzji Prezes GUC podniósł, że przedmiotowy towar nie spełnia żadnej z przesłanek wskazanych ww. przepisie, tj. nie ma on charakteru środka trwałego, gdyż nie odpowiada kryteriom określonym w par. 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie składników majątkowych uznawanych za środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, zasad i stawek ich amortyzacji i terminów aktualizacji wyceny środków trwałych.

Ponadto w decyzji tej podniesiono, że zgłoszony do odprawy celnej towar nie może zostać uznany za aport, bowiem w dacie dokonywania tej odprawy nie został jeszcze ujęty w rejestrze handlowym.

Powyższą decyzję Spółka R. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 lutego 1997 r., I SA/Ka 2162/96 uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził w szczególności, iż organy celne postąpiły błędnie, przyjmując, że ocena, czy poszczególne towary zgłoszone do odprawy celnej mają charakter środków trwałych, powinna być dokonana wyłącznie na podstawie ww. rozporządzenia Ministra Finansów. NSA wskazał także, że w uchwale składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 1996 r., FPS 2/96 przyjęto, że pojęcie "środka trwałego", o którym mowa w art. 14 ust. 1 pkt 39 prawa celnego, nie jest tożsame z pojęciem "środka trwałego" w rozumieniu przepisów wspomnianego rozporządzenia Ministra Finansów. Ponadto Sąd uznał za nietrafny argument, że towar zgłoszony do odprawy celnej nie może zostać uznany za aport, ponieważ nie został ujęty w rejestrze handlowym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zarzut, że zgłoszony do odprawy celnej towar nie posiadał znamion prawnych tzw. wkładu niepieniężnego /czyli tzw. aportu/ opiera się na założeniu, że:

• po pierwsze - w dniu dokonania zgłoszenia celnego nie był on jeszcze przedmiotem tzw. wkładu niepieniężnego, skoro uchwała nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników w sprawie podwyższenia kapitału zakładowego spółki, poprzez wniesienie aportu w postaci zgłoszonych do odprawy celnej materiałów i urządzeń, podjęta została później, tzn. w dniu dokonania odprawy celnej przez władze celne; zarzut ten nie jest jednak uzasadniony, jeżeli zważyć, że w toku postępowania ustalono, iż: już w zgłoszeniu towaru do odprawy celnej /art. 23 ust. 1 ustawy - Prawo celne/, tzn. w dokumencie SAD, podmiot zagraniczny zadeklarował, że towar ten przeznaczony jest na pokrycie jego wkładu niepieniężnego w spółce /art. 14 ust. 1 pkt 39 ustawy - Prawo celne/, co następnie udokumentował, przedkładając organowi celnemu w dniu dokonywania odprawy celnej akt notarialny stosownej uchwały walnego zgromadzenia akcjonariuszy spółki;
• po drugie - w danym wypadku zgłoszony do odprawy celnej towar, który stanowić ma przedmiot wkładu niepieniężnego podmiotu zagranicznego, powinien czynić zadość wymaganiom prawnym, jakie w tym względzie wynikają z przepisów Kodeksu handlowego.

Stosownie do uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 1998 r., III ZP 49/97, dla uznania w postępowaniu celnym towarów przywiezionych z zagranicy przez podmiot zagraniczny i będących środkami trwałymi za stanowiące przedmiot wkładu niepieniężnego przeznaczonego na podwyższenie kapitału akcyjnego spółki nie jest konieczne uprzednie zarejestrowanie zmiany statutu spółki akcyjnej.