Orzeczenie SN z 22 października 1998 r., III RN 70/98

Sprawa

sprawy ze skargi Rady Miasta P. na rozstrzygnięcie nadzorcze Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie zmian w budżecie Miasta za 1997 r. na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 20 listopada 1997 r. I SA/Po 1094/97 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Sentencja

Sąd Najwyższy

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

W dniu 15 stycznia 1998 r. skład siedmiu sędziów Sądu Najwyższego podjął uchwałę /III ZP 43/97 - OSNAPU 1998 Nr 12 poz. 353/. w myśl której:

"Wniesienie przez gminę skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody nie jest uwarunkowane wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, przewidzianym w art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./". Następnie również skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w uchwale z dnia 23 marca 1998 r. /OPS 9/97 - ONSA 1998 Nr 2 poz. 41/ stwierdził, że:"Gmina przed wniesieniem skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody nie jest zobowiązana do wezwania wojewody do usunięcia naruszenia prawa w trybie określonym w art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./". Mając na uwadze wyrażoną we wskazanych uchwałach najwyższych instancji sądowych pełną zbieżność poglądów prawnych w kwestii trybu zaskarżania przez gminę rozstrzygnięcia nadzorczego /art. 98 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym - t.j. Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./, która ma na celu ujednolicenie orzecznictwa sądowego w odniesieniu do sposobu interpretacji wzajemnego stosunku obowiązujących przepisów ustawowych - art. 98 ust. 1 i ust. 4 ustawy o samorządzie terytorialnym oraz art. 34 ust. 3 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, skład orzekający stanął na stanowisku, że pomimo występującego nadal zróżnicowania ocen prawnych w tym względzie, w aktualnym stanie prawnym brak jest wystarczających podstaw dla odstąpienia od wykładni przyjętej w obu powołanych wyżej uchwałach powiększonych składów sądowych. W konsekwencji należało przyjąć, że w rozpoznawanej sprawie zasadny jest podniesiony w rewizji nadzwyczajnej zarzut rażącego naruszenia art. 98 ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym oraz art. 34 ust. 3, a tym samym również art. 27 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy (...) orzekł, jak w sentencji.