Orzeczenie SN z 24 stycznia 2003 r., III RN 8/02

Sprawa

w sprawie ze skargi (...) Spółki Węglowej S.A. w J.-Z. na decyzję Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 29 marca 1999 r. (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej opłat za wprowadzenie zanieczyszczeń do powietrza,

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...)

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2001 r., IV SA 692/99 - uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania /pkt II/ i przekazuje sprawę NSA w Warszawie do ponownego rozpoznania w tym zakresie.

Teza

Art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ zobowiązuje Naczelny Sąd Administracyjny wydający orzeczenie w rozpoznawanej sprawie do rozstrzygnięcia również o kosztach postępowania.

Sentencja

Sąd Najwyższy

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 czerwca 2001 r. /IV SA. 692/99/ w pkt 1. - uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 29 marca 1999 r. oraz poprzedzającą ją decyzję tego Ministra z dnia 28 października 1996 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej opłat za wprowadzanie zanieczyszczeń do powietrza i równocześnie w pkt II. tego wyroku zasądził od Ministra Środowiska na rzecz skarżącej (...) Spółki Węglowej S.A. w J.-Z. "kwotę 2.600 /dwa tysiące sześćset/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego".

Minister Sprawiedliwości pismem z dnia 4 stycznia 2002 r. (...) wniósł rewizję nadzwyczajną od powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2001 r. /IV SA 692/99/, zarzucając temu wyrokowi "rażące naruszenie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./", a w konsekwencji na podstawie art. 57 ust. 2 tej ustawy wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w pkt II. i przekazanie sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w tej części do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu rewizji nadzwyczajnej podniesiono w szczególności, że: "Artykuł 55 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym stanowi, że w orzeczeniu uwzględniającym skargę Sąd orzeknie zwrot kosztów na rzecz skarżącego od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków związanych z postępowaniem. Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna. Stosownie do treści par. 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej /Dz.U. nr 117 poz. 563 ze zm./, wpis stały w sprawach z zakresu ochrony środowiska wynosi 50 zł, z tym, że jeżeli decyzja dotyczy działalności gospodarczej - 100 zł. Z akt sprawy wynika, że Spółka Węglowa S.A. uiściła wpis w kwocie 100 zł. Nie ma natomiast dowodów na poniesienie przez nią innych kosztów postępowania sądowego. (...) natomiast Sąd orzekł, wbrew treści wymienionego przepisu o zwrocie kosztów postępowania w kwocie 2.600 zł, nie precyzując jakie koszty składają się na tę kwotę".

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Art. 55 ust. 1 ustawy o NSA zobowiązuje Naczelny Sąd Administracyjny wydający orzeczenie w rozpoznawanej sprawie do rozstrzygnięcia również o kosztach postępowania. W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o kosztach postępowania w pkt II. zaskarżonego wyroku, zasądzając od Ministerstwa Środowiska na rzecz skarżącej Spółki Węglowej S.A. w J.-Z. kwotę 2.600 zł, pomimo że z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż strona skarżąca udokumentowała jedynie dokonanie wpłaty w kwocie 600 zł, którą przelała ona na konto bankowe Naczelnego Sądu Administracyjnego tytułem wpisu od wniesionych do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarg w sześciu sprawach, które aktualnie - w wyniku wniesionych rewizji nadzwyczajnych od zapadłych w nich orzeczeń - są przedmiotem postępowania przed Sądem Najwyższym jako sprawy objęte III RN 2/02. III RN 3/02, III RN 4/02, III RN 5/02, III RN 6/02 oraz sprawa - III RN 8/02. Oznacza to, iż trafny jest zarzut podniesiony w rewizji nadzwyczajnej, wedle którego: "Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że Spółka Węglowa S.A. uiściła wpis w kwocie 100 zł. Nie ma natomiast dowodów na poniesienie przez nią innych kosztów postępowania sądowego".

Biorąc powyższe pod uwagę oraz zważywszy że w rozpoznawanej sprawie rewizja nadzwyczajna nie dotyczy istoty rozstrzygnięcia w sprawie, a jedynie orzeczenia o kosztach postępowania, Sąd Najwyższy na podstawie art. 123 w związku z art. 393[8] par. 2 Kpc orzekł jak w sentencji.