Uzasadnienie
Decyzją z 10.12.1999 r. (...), wydaną na podstawie art. 233 par. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, po rozpatrzeniu odwołania Kazimierza F, z N, M. L., Izba Skarbowa w O. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w N. M. L. z 1.09.1999 r. (...) w sprawie odmowy udzielenia podatnikowi ulgi w podatku dochodowym z tytułu wyszkolenia ucznia.
Powodem odmowy był brak formalnych kwalifikacji zawodowych podatnika, wymaganych przez przepisy prawa, dla możliwości skorzystania ze wskazanej ulgi.
Szkolenie odbywało się w okresie od 1.05.1996 r. do 30.06.1999 r. W tym czasie Kazimierz F., spełniając inne wymagania dla uzyskania ulgi, legitymował się ukończeniem Technikum dla Pracujących Przemysłu Okrętowego w G. o specjalności budowa maszyn i urządzeń okrętowych; tytuł mistrza w rzemiośle mechanika pojazdowa - w takim zakresie prowadzone było szkolenie - uzyskał 8.07.1999 r. czyli już po zakończeniu tego szkolenia. Nie spełnił zatem jednego z warunków koniecznych dla uzyskania ulgi podatkowej, wynikającego z par. 9 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 1992 r. w sprawie organizowania i finansowania praktycznej nauki zawodu (...), w zw. z par. 10 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.03.1995 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Kazimierz F. wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie mu prawa do ulgi z tytułu wyszkolenia ucznia z praktycznej nauki zawodu ewentualnie o uchylenie decyzji i przekazanie jej do ponownego rozpoznania. Według cytowanego przez organ podatkowy pisma Ministra Edukacji Narodowej z dnia 13 czerwca 1997 r. (...) porównywalne z kwalifikacjami mistrza w określonym zawodzie są kwalifikacje zawodowe absolwenta technikum, liceum i szkoły równorzędnej a odpowiednim kierunku kształcenia, pod warunkiem, że absolwent tej szkoły przepracował co najmniej dwa lata w zawodzie, którego miałby nauczać, lub posiada tytuł robotnika kwalifikowanego w tym zawodzie; skarżący ma udokumentowane 5 lat pracy w zawodzie mechanika pojazdowa.
W tym stanie rzeczy wniosek wyciągnięty przez organ odwoławczy - o braku kwalifikacji zawodowych - jest z gruntu błędny, a interpretacja cytowanego pisma MEN dowolna i świadomie niekorzystna dla skarżącego. Ukończona przez niego szkoła miała odpowiedni kierunek szkolenia; później pracował jako technik samochodowy i mistrz do spraw nauki zawodu i instruktor praktycznej nauki zawodu. Posiadał od wielu lat kwalifikacje zawodowe porównywalne z tytułem mistrza.
Wcześniej, w identycznym stanie faktycznym, ten sam Urząd Skarbowy w N. M. L., udzielał mu ulg z tytułu wyszkolenia uczniów. Jeden przepis nie może być tak różnie interpretowany w zależności od tego w jakim województwie znajduje się Urząd Skarbowy.
Odpowiadając na skargę Izba Skarbowa w O. wniosła o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga na uwzględnienie nie zasługuje.
Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd w zakresie swojej właściwości sprawuje kontrolę pod względem zgodności z prawem.
Sąd nie orzeka w inny, bezpośredni sposób o prawach i obowiązkach stron postępowania administracyjnego, nie udziela ulg podatkowych ani nie odmawia ich udzielenia.
Sąd uchyla zaskarżoną decyzję w wypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy /art. 22 ust. 2 ustawy o NSA/.
Tego rodzaju istotnych naruszeń prawa zaskarżonej decyzji Izby Skarbowej w O. zarzucić nie można.
Ze stanowiącego materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia par. 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 35 poz. 173 ze zm./, prawidłowo wskazanego przez Izbę Skarbową, wynikało, że ulgę z tytułu wyszkolenia pracownika zatrudnionego w celu nauki zawodu otrzymuje ta osoba fizyczna /podatnik/, która na mocy odrębnych przepisów jest uprawniona do szkolenia uczniów.
Kwalifikacje do szkolenia uczniów to, zgodnie z par. 9 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 1992 r. w sprawie organizowania i finansowania praktycznej nauki zawodu, praw i obowiązków podmiotów organizujących tę naukę oraz uczniów odbywających praktyczną naukę zawodu /Dz.U. nr 97 poz. 479/, również kwalifikacje zawodowe co najmniej mistrza w zawodzie, którego szkolący będzie nauczał.
Poza sporem pozostawało, że Kazimierz F. kwalifikacje mistrzowskie w rzemiośle mechanika pojazdowa uzyskał 8.07.1999 r. Nie posiadał ich w czasie rozpoczynania i prowadzenia szkolenia ucznia, którego sprawa dotyczy.
Ukończona szkoła średnia - Technikum Przemysłu Okrętowego w G., ze specjalnością budowy maszyn i urządzeń okrętowych, dawała kwalifikacje odmienne niż "mechanika pojazdowa".
"Odpowiedni kierunek wykształcenia" o jakim mowa w powołanym w skardze piśmie Ministerstwa Edukacji Narodowej z 13.06.1997 r., nie oznacza "jakikolwiek techniczny kierunek wykształcenia" jak sugeruje skarżący.
Przyznanie ulgi z tytułu wyszkolenia ucznia w określonej specjalności zawodowej warunkuje posiadanie przez szkolącego kwalifikacji w tym samym zawodzie formalnie udokumentowanych. Nie do organu podatkowego należy bowiem ocena, na potrzeby postępowania podatkowego, czy podatnik jest "mistrzem" w wykonywanym aktualnie zawodzie czy też nie.
Naczelny Sąd Administracyjny jest związany przedmiotem zaskarżenia. Nie mógł zatem oceniać zgodności z prawem innych decyzji /niż zaskarżona/ wydanych w analogicznych stanach faktycznych przez ten sam Urząd Skarbowy w N. M. L. Wobec stwierdzenia, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza Sąd, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o NSA, miał obowiązek orzec jak w wyroku.