Uzasadnienie
Burmistrz M. decyzją wydaną na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111 ze zm./ wymierzył Spółdzielni Pracy w M. w likwidacji podatek od nieruchomości za 1992 r. w kwocie 49.728.000 zł. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia podano, że w wyniku przeprowadzonej kontroli ustalono, iż wszystkie budynki, będące w 1992 r. w użytkowaniu Spółdzielni, są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą i w związku z tym należało opodatkować je według stawki po 25.000 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej, określonej w 1 pkt 2 uchwały Rady Miejskiej M. z 28.12.1991 r.
W odwołaniu do tej decyzji Spółdzielnia zarzuciła naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./ oraz par. 1 cytowanej uchwały Rady Miejskiej. Zdaniem Spółdzielni tylko część budynków o powierzchni użytkowej wynoszącej 1.194.1 m2 związana była z prowadzoną działalnością gospodarczą. Pozostałe zaś były przeznaczone na pomieszczenia biurowe i socjalne, garaże oraz pomieszczenia gospodarcze, od których podatek powinien być naliczony według niższych stawek przewidzianych uchwałą.
Kolegium Odwoławcze przy Sejmiku Samorządowym, na podstawie art. 138 1 pkt 1 Kpa, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z jednoczesnym podtrzymaniem jej podstawy faktycznej i prawnej. Zdaniem organu odwoławczego podatek od nieruchomości ustalono w prawidłowej wysokości. Zastosowano bowiem stawkę ustaloną w powołanej uchwale w wysokości 25.000 zł od m2 powierzchni użytkowej budynków i 700 zł od 1 m2 powierzchni gruntów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zdaniem organu odwoławczego bez znaczenia jest fakt, czy w opodatkowanych budynkach prowadzona jest bezpośrednio działalność gospodarcza. Najistotniejsze jest przy zastosowaniu powyższych stawek, aby nieruchomości - z wyjątkiem budynków mieszkalnych - znajdowały się we władaniu podmiotu powołanego do prowadzenia działalności gospodarczej i to bez względu na to jak, i w jakich okresach, są wykorzystywane.
W skardze do Sądu ponowiono zarzuty podane w odwołaniu. Skarżąca Spółdzielnia wyraziła pogląd, że wykładnia art. 3 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz par. 1 pkt 2 uchwały prowadzi do wniosku, że przez budynki związane z działalnością gospodarczą należy rozumieć takie, w których odbywa się produkcja, wykonywane są usługi lub prowadzona jest inna działalność gospodarcza.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna nie znalazła podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest uzasadniona. Z treści art. 3 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wynika, że przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości są m.in. budowle związane wyłącznie z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza lub leśna oraz grunty objęte przepisami o podatku rolnym lub leśnym, związane z prowadzeniem działalności gospodarczej /pkt 2 i 4 ust. 1 art. 3/. W art. 5 ust. 1 omawianej ustawy, zawierającym delegację dla rad gmin do ustalenia stawek podatku od nieruchomości, przewidziano, że stawki tego podatku będą wyższe przy opodatkowaniu budynków lub ich części oraz gruntów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą /pkt 2 i 5 lit. "a" ust. 1 art. 5/. W ust. 2 art. 5 wyjaśniono natomiast, że w rozumieniu omawianej ustawy gruntami związanymi z prowadzeniem działalności gospodarczej są takie grunty, które służą prowadzonej działalności gospodarczej, a w szczególności grunty pod budynkami produkcyjnymi, magazynowymi, administracyjnymi, socjalnymi i hotelowymi.
Działając w granicach powyższego upoważnienia ustawowego, Rada Miejska w M. ustaliła powołaną wyżej uchwałą stosowne stawki podatku od nieruchomości, a w tym m.in. od budynków lub ich części oraz gruntów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Z przedstawionego wyżej stanu prawnego wynika, że zarzuty skargi nie mogą być uznane za zasadne. Błędny jest przede wszystkim pogląd, gdyż nie znajduje on jakiegokolwiek uzasadnienia w przepisach ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jakoby przez budynki związane z działalnością gospodarczą należy rozumieć tylko takie, w których odbywa się produkcja, wykonywane są usługi lub prowadzona jest inna działalność gospodarcza. Z przepisów tych bowiem nie wynika, aby związek ten /z prowadzoną działalnością gospodarczą/ zarówno budynków, jak i gruntów miał mieć charakter bezpośredni. Wręcz przeciwnie, wykładnia gramatyczna art. 3 i art. 5 ust. 2 ustawy prowadzi do wniosku, że chodzi tu o jakikolwiek związek, a więc także i pośredni, służący "prowadzonej działalności gospodarczej". Tylko tak rozumiany związek z prowadzoną działalnością gospodarczą umożliwia - zgodnie z wolą ustawodawcy - objąć wyższymi stawkami podatku od nieruchomości m.in. grunty pod budynkami magazynowymi i socjalnymi, a także, co jest oczywiste, również tego rodzaju posadowione na nich obiekty budowlane.
Jeśli więc uchwała Rady Miejskiej w M., realizując upoważnienie ustawowe, określiła stawki podatku od nieruchomości od budynków i gruntów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą skarżącej Spółdzielni, to oczywiste jest, że dotyczą one wszystkich budynków lub ich części oraz gruntów służących prowadzonej działalności gospodarczej i to bez względu na sposób i zakres ich wykorzystywania.
W tym stanie rzeczy, skoro zarzuty skargi nie są uzasadnione, zaś kwestionowana decyzja zgodna jest z prawem - na mocy art. 207 par. 5 Kpa należało skargę oddalić.