Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 26 kwietnia 1995 r., sygn. akt III SA 1086/94

Tezy

1. Skoro obowiązek podatkowy istniał i nie było błędu co do osoby zobowiązanego to organ egzekucyjny nie mógł uwzględnić zarzutów i umorzyć postępowanie /art. 59 w zw. z art. 34 par. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161 ze zm./.

Postępowanie egzekucyjne nie służy merytorycznej weryfikacji decyzji administracyjnych, których niewykonanie było podstawą jego wszczęcia.

Zasadność wymiaru należy kwestionować w postępowaniu odwoławczym - w trybie określonym w Kodeksie postępowania administracyjnego.

2. Organ egzekucyjny nie może wyręczać dłużnika zwracając się do organu podatkowego II instancji o zajęcie stanowiska co do zasadności decyzji ani też wkraczać w uprawnienia tego organu orzekając o prawidłowości ostatecznej decyzji wydanej przez właściwy organ administracji.