Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 24 stycznia 1996 r., sygn. akt III SA 1093/95

Teza

  1. Użyte w art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. o broni, amunicji i materiałach wybuchowych /Dz.U. nr 6 poz. 43 ze zm./ miejsce stałego zamieszkania nie jest związane ani z miejscem stałego zamieszkania w rozumieniu art. 25 kodeksu cywilnego ani miejscem pobytu stałego, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174/.
  2. Kryterium stałego zamieszkania, o którym mowa w wyżej cytowanym przepisie, jest więc instrumentem pozwalającym na udzielenie odmowy pozwolenia na broń osobom, których sytuacja osobista /w tym także mieszkaniowa/ nie jest ustabilizowana /np. włóczęgostwo/, a zatem kryterium temu nie można przypisywać jedynie znaczenia formalnego.

W przeciwnym razie cel ustawy zostanie oczywiście naruszony.

Sentencja

  1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji (...).

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.