Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą)z 4 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1100-1103/00

Metryka

Rozpoznanie
na rozprawie
Sprawa
sprawy z wniosków Miasta Sz. - Inkaso i Egzekucja Administracyjna w przedmiocie rozpatrzenia sporu o właściwość w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia - odrzucić wnioski.

Naczelny Sąd Administracyjny

Teza

Ustawodawca rozszerzając liczbę organów w zakresie egzekucji administracyjnej zobowiązań pieniężnych nie dokonał stosownej zmiany przepisów zawartych w rozdziale 5 działu I ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /t.j. Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161 ze zm./ i nie określił pierwszeństwa w zaspokajaniu roszczeń w przypadku zbiegu egzekucji prowadzonej przez naczelnika urzędu skarbowego i właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego.

Wypełnienie tej luki nie jest możliwe w drodze orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego ponieważ kwestia ta nie dotyczy kontroli działalności administracji publicznej w zakresie określonym ustawą z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ lub inną ustawą szczególną, ani sporu kompetencyjnego między organem samorządu terytorialnego i administracji rządowej.

Uzasadnienie

Organ egzekucyjny Inkaso i Egzekucja Administracyjna działający na podstawie uchwały Rady Miasta Sz. i art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. 1991 nr 36 poz. 166 ze zm./ w związku z art. 87 ustawy z dnia 13 października 1998 r. przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną /Dz.U. nr 133 poz. 872/ zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskami o wydanie rozstrzygnięcia na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, który organ egzekucyjny przejmie łączne prowadzenie egzekucji z rachunku bankowego w postępowaniach prowadzonych przeciwko zobowiązanemu: PKP Zakład Infrastruktury Kolejowej z siedzibą w Sz., wszczętego na podstawie tytułów wykonawczych (...), zobowiązanemu PKP Zakład Taboru w Sz. wszczętego na podstawie tytułów wykonawczych (...), zobowiązanemu PKP Zakład Przewozów Pasażerskich wszczętego na podstawie tytułów wykonawczych (...) i zobowiązanemu PKP Zakład Teleinformatyki Kolejowej wszczętego na podstawie tytułu wykonawczego (...).

W uzasadnieniu wniosków wskazano, że z tych samych rachunków egzekucję prowadzą również inne organy egzekucyjne: Naczelnicy Urzędów Skarbowych i organy egzekucyjne jednostek samorządu terytorialnego, będące równorzędnymi organami egzekucyjnymi. Artykuł 63 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji dokonuje rozstrzygnięcia zbiegu egzekucji tylko pomiędzy organami, o których mowa w art. 21 ustawy, a organem wyszczególnionym w art.

19. Nie dokonuje on jednak rozstrzygnięcia co do łącznego prowadzenia egzekucji przez którykolwiek organ wymieniony w art. 19 ustawy tj. zbiegu egzekucji między organami egzekucyjnymi jednostki samorządu terytorialnego a organami egzekucyjnymi administracji rządowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Z przedłożonych Sądowi akt nie wynika, aby w sprawach objętych wnioskami wystąpił spór kompetencyjny. Spór pomiędzy organami administracji rządowej i organami samorządu terytorialnego dotyczy natomiast kwestii związanych z jednoczesnym prowadzeniem postępowania egzekucyjnego wobec tych samych praw majątkowych tego samego zobowiązanego przez różne organy egzekucyjne, a więc zbiegu egzekucji. Jak to już zaś podkreślono w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego /por. postanowienie NSA z dnia 1 października 1999 r. III SA 1526/99 - ONSA 2000 Nr 4 poz. 149/ w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji to zagadnienie zostało uregulowane w rozdziale 5 działu I /art. 62 i art. 63/. Niestety ustawodawca rozszerzając liczbę organów w zakresie egzekucji administracyjnej zobowiązań pieniężnych nie dokonał stosownej zmiany przepisów zawartych w tym rozdziale i nie określił pierwszeństwa w zaspokajaniu roszczeń w przypadku zbiegu egzekucji prowadzonej przez naczelnika urzędu skarbowego i właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego.

Wypełnienie tej luki nie jest możliwe w drodze orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego ponieważ kwestia ta nie dotyczy kontroli działalności administracji publicznej w zakresie określonym ustawą o NSA lub inną ustawą szczególną, ani sporu kompetencyjnego między organem samorządu terytorialnego i administracji rządowej.

W związku z powyższym na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym Sąd odrzucił wnioski jako niedopuszczalne.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.