Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Z przedłożonych Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu akt rozpatrywanej sprawy wynika, że we wniosku o uchylenie wyniku kontroli w trybie art. 155 Kpa /z dnia 18.03.1995 r./ Sławomir J. podjął merytoryczną polemikę z wynikiem kontroli z dnia 16.01.1995 r., wywierającym ten sam skutek co ostateczna decyzja organu podatkowego ustalająca zobowiązanie podatkowe, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego. Podobnej treści argumenty podniesione zostały w odwołaniu strony od decyzji organu I instancji odmawiającej uchylenia wyniku kontroli na podstawie art. 155 Kpa.
Zauważyć zaś trzeba, że jak to wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie NSA /por. wyrok z dnia 27 stycznia 1987 r., III SA 1048/86 - ONSA 1987 Nr 1 poz. 50/ w trybie art. 155 Kpa mogą być zmieniane lub uchylane zarówno decyzje wadliwe jak i decyzje nie dotknięte żadnymi wadami, wyłącznie jeżeli ich wzruszenie jest podyktowane względami interesu społecznego lub słusznym interesem strony. Taka konstrukcja przepisu art. 155 Kpa powoduje, że nie można w nim upatrywać środka zmierzającego do ponownego rozpoznania sprawy zakończonej ostateczną decyzją administracyjną, niejako "w kolejnej instancji".
W świetle powyższego zasadnie uznały orzekające w sprawie organy, że podniesione przez skarżącego argumenty, polemizujące z ustaleniami kontroli oraz zarzucające, że w toku postępowania kontrolnego naruszono przepisy procedury i przepisy prawa materialnego, w istocie zmierzają do wszczęcia postępowania weryfikującego merytorycznie wynik kontroli, co w trybie art. 155 Kpa nie jest możliwe.
Z treści decyzji organów obu instancji mających charakter uznaniowy wynika przy tym, że dokonano oceny okoliczności sprawy z perspektywy przesłanek określonych w art. 155 Kpa oraz uzasadniono motywy negatywnych dla strony rozstrzygnięć.
Zauważyć należy, że rozstrzygnięcia organów obu instancji zapadły na tle oceny okoliczności sprawy, wynikających z akt oraz z wniosku skarżącego z dnia 18.03.1995 r.
W tej sytuacji nie zasługują na uwzględnienie te zarzuty skargi, które sprowadzają się do twierdzenia, iż w postępowaniu naruszono zasady określone w art. 10 par. 1 i art. 81 Kpa.
Wbrew zarzutom skarżącego organ odwoławczy odniósł się do argumentów odwołania strony, stwierdzając, że przedstawiona w tym odwołaniu własna interpretacja ustaleń faktycznych i prawnych ujętych w wyniku kontroli nie może uzasadniać wzruszenia tego wyniku w trybie art. 155 Kpa oraz wyjaśnił przesłanki takiego stanowiska.
Biorąc powyższe pod uwagę nie dopatrzył się Naczelny Sąd Administracyjny, aby zaskarżona decyzja naruszała prawo i na podstawie art. 207 par. 5 Kpa skargę oddalił.