Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 12 grudnia 1997 r., III SA 1111/96

Teza

Zwolnienie od podatku od towarów i usług importu towaru nie może być przenoszone na dalszą odsprzedaż tego towaru.

Sentencja

1. oddala skargę.

Uzasadnienie

W toku kontroli przeprowadzonej w Spółce z o.o. "V." przez Urząd Skarbowy stwierdzono liczne nieprawidłowości w zakresie ewidencjonowania i rozliczania podatku VAT w okresie grudzień 1994 r. - sierpień 1995 r. Stwierdzono naruszenie art. 27 ust. 4 ustawy o VAT odnoszące się do podatku naliczonego i należnego oraz stosowanie niewłaściwych stawek podatku VAT przy sprzedaży towarów i świadczeniu usług.

W konsekwencji Urząd Skarbowy wydał decyzję, w której określił prawidłowo wysokość zobowiązania w podatku VAT za wyżej wymieniony okres oraz ustalił wysokość zobowiązania podatkowego w wykonaniu przepisów art. 27 ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy o VAT.

Od decyzji tej strona wniosła odwołanie, w którym podniosła, że nie zgadza się jedynie z określeniem podatku VAT od sprzedaży dokonywanej na rzecz Instytutu L., będącego placówką badawczo-rozwojową finansowaną przez Komitet Badań Naukowych. Skoro import towarów dla tej jednostki realizowany przez Spółkę "V." na rachunek własny jest zwolniony z cła i podatku VAT ze względu na naukowo-badawcze przeznaczenie nadsyłanych z zagranicy towarów, to logiczną konsekwencją winno być przeniesienie tego zwolnienia na transakcję odsprzedaży dokonywaną w kraju na rzecz Instytutu. Strona podniosła także, że powyższe przeniesienie zwolnienia z podatku VAT było akceptowane we wcześniej składanych deklaracjach podatkowych VAT-7.

Izba Skarbowa utrzymała zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu podała, że zwolnienie przewidziane w art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT nie mogło być przenoszone na kolejne fazy obrotu przedmiotowymi towarami. Zgodnie bowiem z tym przepisem zwalnia się od podatku VAT import towarów zwolnionych od cła na podstawie art. 12, art. 14 ust. 1 pkt 1-5, 7-36 i 38, art. 15, art. 17 ust. 1 pkt 1 i 3-10 oraz ust. 2, a także art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312/. Tak więc zwolnienie z podatku VAT winno być stosowane wyłącznie do importu towarów, od których na podstawie prawa celnego pobiera się cła. Zwolnienie to nie mogło być przenoszone na dalszą odsprzedaż tych towarów, dokonywaną przez podatników podatku VAT na terenie kraju. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem VAT podlega sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium RP.

W świetle powyższego Izba uznała, iż w sytuacji, gdy strona importuje w przedmiotowej sprawie urządzenia i maszyny na rachunek własny, lecz z przeznaczeniem dla Instytutu i nie ponosi przy tym opłat celnych ze względu na przepisy art. 14 ust. 1 pkt 36 prawa celnego oraz art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT i sprzedaje te towary zamawiającemu, to powyższe czynności powinny być, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowane podatkiem VAT.

Przepisy o podatku VAT mają charakter powszechnie obowiązujący i dotyczą jednakowo wszystkich podatników tego podatku.

Nie może zatem fakt sprzedaży urządzeń na rzecz placówki naukowo-badawczej, która jest finansowana z budżetu państwa, samoistnie powodować zmiany wysokości stawki podatkowej, stosowanej przy sprzedaży tych towarów w kraju. Należało przyjąć, iż były to normalne transakcje handlowe - tym bardziej że skarżąca realizowała przy nich określoną prowizję - w wartości której winien być zawarty podatek VAT.

Zasadne więc było obliczenie podatku VAT przy zastosowaniu stawki określonej w art. 18 ust. 1 ustawy o VAT, liczonej od wykazanej wartości sprzedaży za poszczególne miesiące przy zastosowaniu wskaźnika 18,03 procent. Nie mógł tu mieć znaczenia fakt, iż były akceptowane składane wcześniej deklaracje podatkowe VAT-7 z wykazaną sprzedażą zwolnioną od podatku.

W skardze na decyzję Izby skarżąca Spółka wskazała przedstawioną wcześniej w odwołaniu procedurę przeprowadzenia transakcji sprzedaży na rzecz Instytutu L. oraz podkreśliła fakt, że sposób rozliczania ww. sprzedaży - traktowanej jako sprzedaż zwolniona z podatku VAT - był akceptowany podczas składania deklaracji podatkowych VAT-7 oraz podczas kontroli Urzędu Kontroli Skarbowej. Strona skarżąca podniosła również, że skoro decyzja Izby Skarbowej mówi o możliwości występowania z wnioskiem o zaniechanie ustalania i poboru podatku VAT od sprzedaży na rzecz Instytutu L., to logiczną konsekwencją było stosowanie zwolnienia przedmiotowego w podatku VAT przy ww. transakcjach sprzedaży dla tegoż Instytutu.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie jest zasadna. Strona skarżąca nie wykazała, by organy podatkowe naruszyły prawo. Naruszenia prawa nie dopatrzył się również sąd z urzędu.

Przedmiotem sporu między stronami jest, czy zwolnienie podatkowe w podatku VAT określone w art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT odnoszące się do importu towarów dotyczy dalszej ich sprzedaży na terenie kraju.

Z treści tegoż przepisu wynika, iż zwalnia się od podatku VAT import towarów zwolnionych od cła na podstawie art. 12, art. 14 ust. 1 pkt 1-5, 7-36 i 38, art. 15, art. 17 ust. 1 pkt 1 i 3-10 oraz ust. 2, a także art. 20 ust. 1 prawa celnego. Oznacza to, iż zwolnienie dotyczy wyłącznie importu towarów, od których na podstawie prawa celnego nie pobiera się cła.

W przedmiotowej sprawie towary importowane przez stronę skarżącą były wolne od cła na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 36 prawa celnego. Tak więc import wyszczególnionych w tym przepisie przedmiotów był również zwolniony od podatku VAT. Bez znaczenia jest tutaj, jaki podmiot tego importu dokonuje. Prawo celne nie uzależnia bowiem zwolnienia od cła od osoby importera, lecz od rodzaju towaru, podmiotu, dla którego towar jest przeznaczony i charakteru tego przeznaczenia. W przypadku kiedy importerem nie jest jeden z podmiotów wyszczególnionych w cytowanym przepisie art. 14 ust. 1 pkt 36 prawa celnego, odsprzedaż temu podmiotowi towaru wolnego od cła nie jest już zwolniona od podatku VAT. Ma bowiem do takiej transakcji zastosowanie przepis art. 2 ust. 1 ustawy o VAT, a nie przepis art. 7 ust. 1 pkt 4, który zwalnia od podatku VAT jedynie import towaru /jednorazowa czynność sprowadzenia towaru na obszar państwa polskiego/. Zwolnienie to nie może być przenoszone na dalszą odsprzedaż tych towarów dokonywaną przez podatników podatku VAT na terenie kraju.

Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, skarga została oddalona.