Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 18 listopada 1997 r., sygn. akt III SA 1131/96

Tezy

1. W przypadku błędnego wyliczenia podatku, bądź zawarcia w zeznaniu nieprawdziwych danych, organ podatkowy zgodnie z art. 45 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./ w brzmieniu obowiązującym w 1992 r. wyda decyzję, w której określi inną wysokość podatku. Określi, tzn. stwierdzi jedynie fakt uprzedniego powstania zobowiązania podatkowego na skutek zaistnienia okoliczności, z którymi prawo łączy powstanie takiego zobowiązania.

2. W przypadku wydania w sytuacji wyżej opisanej decyzji deklaratoryjnej w trybie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111 ze zm./ nie ma zastosowania art. 7 ust. 1 tej ustawy, lecz art. 30 ust. 1.