Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 15 marca 1985 r., sygn. akt III SA 1183/84

Teza

1. W myśl par. 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 28 czerwca 1984 r. w sprawie wykonywania obowiązku meldunkowego i prowadzenia ewidencji ludności /Dz.U. nr 32 poz. 176/ przy zameldowaniu na pobyt czasowy ponad dwa miesiące należy zgłosić odpowiednie dane wymienione w par. 7 rozporządzenia, adres miejsca pobytu stałego i czasowego oraz podać zamierzony czas trwania pobytu i okoliczności uzasadniające ten pobyt.

Zgodnie z par. 9 rozporządzenia potwierdzenie wymeldowania się z poprzedniego miejsca pobytu stałego jest wymagane tylko przy zameldowaniu się na pobyt stały w nowym miejscu.

Skoro zgłoszenie pobytu czasowego zostało przez właściwy organ przyjęte, to należy zakładać, że skarżąca dopełniając obowiązku meldunkowego zgłosiła wszystkie wymagane dane, w tym również adres miejsca pobytu stałego.

Ewentualne wątpliwości co do charakteru pobytu mogły być rozstrzygnięte w trybie przewidzianym w art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174/.

2. Art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174/ wymienia uprawnienie do przebywania w lokalu, a nie uprawnienie do lokalu, które to pojęcia nie są tożsame.