Uzasadnienie
Prezydent Miasta decyzją z 8.4.1991 r. ustalił podatek od nieruchomości za 1991 r. w kwocie 510.000 zł od zabudowanej nieruchomości o powierzchni 9.600 m2, stanowiącej własność małżonków M. i A. Z. Małżonkowie odwołali się od tej decyzji do Kolegium Odwoławczego przy Sejmiku Samorządowym, kwestionując wysokość podatku od gruntu. Podają, że choć posiadają 96 arów gruntu, to tylko 17 arów stanowią grunty użytkowe, a 79 arów stanowią: nieużytki lub grunt klasy VI - nie nadające się pod żadną uprawę. Do 1989 r. grunt ten był wyłączony z opodatkowania jako gospodarstwo rolne. Skoro poprzednio i obecnie grunt ten nie nadaje się pod uprawę, to uważając, iż nie należy im się podatek jak z gruntów ornych.
Kolegium Odwoławcze decyzją z 3.7.1991 r. w oparciu o art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31/ uchwałę Rady Miasta z 5.2.1991 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na 1991 r. oraz art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy podając, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty nie objęte przepisami o podatku rolnym. Za gospodarstwo rolne dla celów podatku rolnego uważa się obszar użytków rolnych lasów i gruntów leśnych, gruntów pod stawami i zabudowaniami o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub o powierzchni użytków rolnych przekraczających 1 ha przeliczeniowy.
Stawkę podatku od nieruchomości określiła powołana uchwała.
Decyzję Kolegium Odwoławczego małżonkowie Z. zaskarżyli do NSA powtarzając te same argumenty co w odwołaniu.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wnosi o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych w art. 3 ust. 1 pkt 3 stanowi, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty nie objęte przepisami o podatku rolnym.
opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają gospodarstwa rolne. Art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym ze zmianą wprowadzoną ustawą z dnia 24 lutego 1989 r. /Dz.U. nr 10 poz. 53/, za gospodarstwo rolne dla celów podatku rolnego uważa obszar użytków rolnych, lasów i gruntów leśnych, gruntów pod stawami oraz gruntów pod zabudowaniami związanymi z prowadzeniem tego gospodarstwa o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha.
Nieruchomość podatników o powierzchni 0,96 ha po wejściu w życie omówionej zmiany od 1.1.1989 r. nie mogła być uznana za gospodarstwo rolne i opodatkowana podatkiem rolnym.
Opodatkowanie nieruchomości, nie stanowiącej gospodarstwa rolnego, nie jest uzależnione od klasy gruntu. W związku z tym podnoszone przez stronę skarżącą argumenty wynikające z faktu, iż tylko 17 arów z ich gruntów stanowią użytki, a pozostałe 79 arów stanowią nieużytki i grunt kl. VI dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie mają istotnego znaczenia.
Podatek od nieruchomości ustalony został według stawek przyjętych w uchwale Rady Miasta z 5.2.1991 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na 1991 r. Z tych powodów na mocy art. 207 par. 5 Kpa należało skargę oddalić.