Uzasadnienie
W dniu... lutego 2003r. Prezydent W. wydał decyzję Nr... w sprawie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2003 dot. nieruchomości położonej w W. przy ul P..
Od decyzji tej podatnik złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. W odwołaniu zarzucił, iż decyzja w sprawie wymiaru podatku narusza prawa nabyte do obniżonej stawki podatku właścicieli gruntów położonych w sąsiedztwie lotniska, wzrost stawek jest nieuzasadniony i nie uwzględnia szkód i uciążliwości jakie związane są z bezpośrednią bliskością lotniska.
Organ odwoławczy decyzją z dnia... kwietnia 2003r., sygnatura... utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podniosło, że zgodnie z art.5 ust.1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U.02.9.84 - j.t) stawki podatku od nieruchomości w drodze uchwały uchwala rada gminy. Stawki na rok 2003 określone zostały uchwałą Nr... Rady Miasta W. z dnia... grudnia 2002r. Samorządowe kolegia odwoławcze są związane przepisami prawa w działalności orzeczniczej; takim przepisem prawa jest uchwała rady gminy w przedmiocie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości. Samorządowe Kolegia Odwoławcze nie mają uprawnień do zmiany tych stawek.
Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego podatnik złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając,że:
- a. decyzja jest niezgodna z zasadami współżycia społecznego,
- b. nie uwzględnia praw nabytych do obniżonej stawki podatku od nieruchomości ze względu na uciążliwe sąsiedztwo lotniska,
- c. narusza przepisy prawa materialnego, bowiem działki położone przy ul. P. są sklasyfikowane w ewidencji gruntów jako grunt rolny i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości na dowód czego załączył wypis z rejestru gruntów.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
Wywodził, że podatek od nieruchomości ustalany jest na okresy roczne wg stawek określanych w uchwałach rady gminy. Przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych określają jedynie górną granicę tych stawek, a poza tym rada gminy ma pełną samodzielność w określaniu stawek. Oznacza to, że stawki w okresach rocznych mogą się różnić i zarzut naruszenia praw nabytych – zdaniem organu odwoławczego- jest chybiony. Prezydent Miasta ustalając w decyzjach wysokość podatku jest związany uchwałą rady gminy w przed-miocie ustalenia stawek tego podatku. Zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z tymi zasadami i dlatego skarga jest niezasadna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest częściowo zasadna.
Od 1 stycznia 2003 r. zgodnie ze zmienionym art. 2 ust.2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U.02.9.84 - j.t ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.
W przedłożonych aktach sprawy brak jest ustaleń organów podatkowych w przedmiocie klasyfikacji w ewidencji gruntów działek położonych przy ul. P.; natomiast złożone wraz ze skargą przez skarżącego wypisy z rejestru gruntów (z roku 1999) dowodzą, że w tym okresie grunty te były sklasyfikowane jako użytki rolne.
Stosownie do art. 187 Ordynacji podatkowej (Dz.U.97.137.926 ze zm) organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe nie dokonały ustaleń o zasadniczym znaczeniu dla stwierdzenia istnienia obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości.
Pozostałe zarzuty skargi nie są zasadne. W szczególności nie sposób podzielić poglądu, iż wymiar podatku od nieruchomości w oparciu o obowiązujące w danym roku podatkowym stawki podatkowe - wyższe niż obowiązujące w roku poprzednim- narusza prawa nabyte podatników i zasady współżycia społecznego. Konstytucyjna ochrona interesów podatnika dotyczących niezmienności obowiązujących reguł opodatkowania nie ma charakteru absolutnego i nie obejmuje ona prawa do stałego stosowania określonej stawki podatkowej.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd stwierdził naruszenie art.art.: 122, 187 Ordynacji podatkowej, w sposób, który mógł mieć wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie i z tego względu na podstawie art.145 § 1pkt 1 lit.c i art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270Sąd orzekł jak w sentencji orzeczenia.