Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 28 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ zobowiązanie podatkowe podlega, na wniosek podatnika a także z urzędu, potrąceniu ze wzajemnej bezspornej i wymagalnej wierzytelności podatnika wobec Skarbu Państwa, w tym również z należności wynikających z dostawy towarów, wykonywania robót i usług na rzecz państwowych jednostek budżetowych.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie rozpoznającym sprawę z przepisu tego wynika, że potrącenie zobowiązania podatkowego jest możliwe jedynie wówczas, gdy Skarb Państwa jest dłużnikiem podatnika z innego tytułu, niż podatkowy /vide B. Brzeziński, M. Kalinowski i A. Olesińska, "Zobowiązania podatkowe - Komentarz do ustawy", Toruń, 1995 r., str. 127/.
Wniosek taki wynieść należy z brzmienia powołanego przepisu, który dozwala na potrącenie z "wierzytelności wzajemnej" podatnika, a więc z wierzytelności o charakterze cywilnoprawnym lub administracyjnym.
Natomiast w realiach rozpatrywanej sprawy zobowiązanie Szpitala wobec Gminy miało charakter publicznoprawny, było to bowiem zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości. Zobowiązanie takie nie jest więc "wierzytelnością" Gminy w rozumieniu przepisów ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Zaskarżona decyzja utrzymała w mocy decyzję organu podatkowego I instancji w przedmiocie "umorzenia" postępowania dotyczącego potrącenia, mimo iż brak było podstaw do uznania bezprzedmiotowości postępowania /art. 105 par. 1 Kpa/.
Biorąc jednak pod uwagę fakt, iż rozstrzygnięcie organu odwoławczego zostało merytorycznie uzasadnione, Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że w istocie zaskarżona decyzja była decyzją w przedmiocie odmowy dokonania potrącenia.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd orzekł, jak w sentencji.