Uzasadnienie
Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco: Podatnicy - małżonkowie Jan i Teresa P., w dniu 12 września 1994 r. nabyli działkę o powierzchni 137 m2, położoną w O. oznaczoną w ewidencji gruntów numerem 66/9. Opisana działka usytuowana jest w taki sposób, że stanowi teren przyległy do działki oznaczonej numerem 66/5, położonej w O., i stanowiącej własność małżonków P. W umowie notarialnej zaznaczono, że działka nr 66/9 (...) wpływa na poprawienie warunków zagospodarowania już posiadanej przez małżonków P. działki, a zbycie tej działki jako odrębnej działki budowlanej nie jest możliwe.
Organy podatkowe obu instancji stanęły na stanowisku, że uzasadnione jest dokonanie zaniechania poboru zaliczek na podatek dochodowy za 1995 r. w kwocie - 1.217 zł w stosunku do Jana P. oraz w kwocie 1.123 zł w stosunku do Teresy P. Natomiast odmówiły zaniechania poboru zaliczek o dalszą kwotę 27.394.000 st. zł stanowiącą wydatek na zakup działki nr 66/9, która nie jest działką budowlaną, a jej zakup jedynie wpływa na poprawienie warunków zagospodarowania posiadanej już przez podatników działki nr 66/5.
Wymieniony wydatek nie może być odliczony od dochodu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "a" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1933 nr 90 poz. 416 ze zm./. W konsekwencji nie ma podstaw do zaniechania poboru zaliczek na podatek dochodowy, od dochodu odpowiadającego poniesionym wydatkom na zakup działki nr 66/9.
W skargach na powyższe decyzje do Naczelnego Sądu Administracyjnego Jan P. i Teresa P. zarzucili organom podatkowym dowolną interpretację przepisu art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "a", która doprowadziła do bezpodstawnego poglądu, że wydatek na zakup działki nr 66/9 nie podlega odliczeniu od dochodu i wynikającego stąd następstwa odmowy zaniechania poboru zaliczek.
Ponadto skarżący podnieśli, że w istocie działka nr 66/9 stanowi grunt pod budowę budynku mieszkalnego, gdyż w trosce o zabezpieczenie lokum dla dzieci planują w przyszłości budowę bliźniaczej części domu właśnie na działce nr 66/9. Przyznali przy tym, że na działce nr 66/5 nabytej przed wejściem w życie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, rozpoczęli budowę domu wolnostojącego.
Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wykładnia, którą posłużyły się organy podatkowe przy rozstrzyganiu sprawy jest wykładnią ścisłą, w pełni odpowiadającą treści art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "a" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416/.
Przepis ten nie może odnosić się do działki, która powiększy obszar zabudowanej działki /na której budowany jest dom mieszkalny/, już posiadanej przez skarżących i nie jest sama w sobie działką "pod budowę" w rozumieniu tego przepisu /por. wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 1995 r., III SA 979/94 - ONSA 1996 Nr 2 poz. 85/. Zatem skoro omawiany wydatek nie podlega odliczeniu od dochodu, to w konsekwencji brak było podstaw do zaniechania poboru zaliczek od dochodu odpowiadającego temu wydatkowi.
W końcu stwierdzić trzeba, że sam zamiar skarżących dotyczący budowy bliźniaczego domu na działce nr 66/9, w niczym jeszcze nie zmienia charakteru, przeznaczenia tej działki; nie jest ona działką budowlaną, jedynie wpływa na poprawę warunków zagospodarowania działki nr 66/5.
Skargi jako bezzasadne, podlegały oddaleniu /art. 207 par. 5 Kpa w zw. z art. 68 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.