Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 8 czerwca 2001 r., sygn. akt III SA 1261/00

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sprawa
sprawy ze skargi Elektrociepłowni "E." Spółki z o.o. w E. na decyzję Izby Skarbowej w O. Ośrodek Zamiejscowy w E. z dnia 3 kwietnia 2000 r. (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 1998 r. - oddala skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny

Teza

Odliczenie lub zwrot podatku naliczonego jest możliwy jeżeli poniesiony wydatek stanowi koszt uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych /Dz.U. nr 43 poz. 163 ze zm./ usługi świadczone przez pracodawcę na działalność między innymi sportowo-rekreacyjną stanowią działalność socjalną, a więc stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /t.j. Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./. nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia 3 kwietnia 2000 r. (...) Izba Skarbowa w O. Ośrodek Zamiejscowy w E. na podstawie art. 233 par. 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej utrzymała w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w UKS w O. Ośrodek Zamiejscowy w E. z dnia 29 grudnia 1999 r. (...) określającą Elektrociepłowni "E." Spółce z o.o. w E. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za sierpień 1998 r., zaległość podatkową w tym podatku i odsetki za zwłokę.

W uzasadnieniu Izba Skarbowa stwierdziła, iż jak wynika z dokumentów źródłowych, w przedmiotowej sprawie stwierdzono, że w dniu 15 sierpnia 1998 r. Kompleks Gastronomiczno-Wypoczynkowy "Z." w N., zorganizował dla Spółki "E." w E., imprezę /festyn rodzinny/ w plenerze - tj. tzw. "Nowej Holandii" z okazji "Dnia Energetyka". Z materiału dowodowego wynika, iż festyn zorganizowano w dniu wolnym od pracy, wyłącznie dla pracowników "E." i członków ich rodzin. Przedmiotowy wydatek Spółka sfinansowała z rachunku bieżącego i obciążyła koszty uzyskania przychodu. Ustalenia faktyczne w przedmiotowej sprawie, dowodzą bezsprzecznie, iż poniesiony wydatek związany z organizacją festynu rodzinnego w dniu wolnym od pracy, w programie którego dominowały konkurencje o charakterze sportowo-rekreacyjnym, mieści się w ramach działalności socjalnej.

Zgodnie zatem z treścią art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszt uzyskania przychodów wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.

Stanowisko takie zajęła Izba Skarbowa w O. Ośrodek Zamiejscowy w E. w decyzji z dnia 17 marca 2000 r. w sprawie określenia kwoty zobowiązania podatkowego za 1998 r. w wysokości 245.462,40 zł, zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób prawnych za 1998 r. w kwocie 8.395,50 zł oraz odsetek za zwłokę w wysokości 2.202,60 zł.

Zdaniem Izby Skarbowej dokonana ocena w powołanym rozstrzygnięciu wydatku Spółki na gruncie przepisów w podatku dochodowym od osób prawnych, przesądza o zastosowaniu w przedmiotowej sprawie regulacji zawartej w art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. W skardze Spółka wnosi o "stwierdzenie naruszenia prawa przez Izbę Skarbową oraz uchybień decyzji tej Izby". Zarzuca Izbie Skarbowej, iż wydając zaskarżoną decyzję naruszyła art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych oraz art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. W uzasadnieniu Spółka dowodzi, że wydatki związane z obchodami świąt zakładowych czy branżowych nie można finansować z Funduszu Świadczeń Socjalnych, gdyż jej zdaniem, nie należą one do zakresu zakładowej działalności socjalnej w rozumieniu przepisów ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Twierdzi, że poniesione przez nią wydatki z okazji obchodu "Dnia Energetyka" stanowią koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Izba w odpowiedzi na skargę wnosi o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest bezzasadna. W myśl art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabytych przez podatnika towarów i usług, którymi rozporządzano w sposób niepozwalający na zaliczenie poszczególnych wydatków do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Innymi słowy, odliczenie lub zwrot podatku naliczonego jest możliwy jeżeli poniesiony wydatek stanowi koszt uzyskania przychodów.

Jak wynika z treści art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych usługi świadczone przez pracodawcę na działalność między innymi sportowo-rekreacyjną stanowią działalność socjalną, a więc stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Powyższe wydatki winne być finansowane z tworzonego przez Spółkę Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

Skoro wydatki na organizację festynu z okazji "Dnia Energetyka" nie stanowiły kosztów uzyskania przychodów to tym samym Spółka nie mogła dokonać obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z kwestionowanych faktur VAT.

Kwestia kosztów uzyskania przychodów w niniejszej sprawie została prawomocnie przesądzona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2001 r. III SA 1130/00.

Reasumując stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja nie narusza obowiązujących norm prawa zarówno materialnego jak i procesowego i z tego też względu Sąd na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ miał obowiązek orzec jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.